3000 AİLE VE AVDETİLER

2006-09-15T13:10:00.000-07:00

ALCAK ENGIZITOR PAPA!..

MEMLEKETIMIZI PIS VUCUDUNLA KIRLETMENE IZIN VERMEYECEGIZ!

Allah'a ve Resulune HAKARET eden, ulkemize gelerek, ziyaret edecegi her yerde bir "dua" ederek orayi -kendi anlayislariyl- "kutsal" olarak damgalayabilecek ve boylece AYASOFYA ve Fener Rum Patrikligi'ni Muslumanlarin basina iyice bela edebilecek bir potansiyele de sahip olan, “Papa”liga “Engizisyon Baskanligi”ndan secilen Papa 16'ncı Benedikt'in memleketimize gelmesini ISTEMIYORUZ!..

Butun muslumanlarin, samimi vatanseverlerin, DERNEK, VAKİF VE PARTİLERİN de bu cagrimiza destek vermesini, YURT SATHINDA GOSTERİLER tertib ederek bu ALCAK ADAMA "istenmedigini" FIILI olarak da gostermelerini talep ediyoruz!.

Muslumanlarin, "parti-pirti" bencilligine dusmeden, ELBİRLİGİ ile bu isi basaracaklarina olan inancimiz tamdir!

Papa-Vatikan, ozur dilemek ve "yanlis anlasildim!" kozunu kullanmak isteyebilirler; HICBIRINI KABUL ETMIYORUZ!

Soz bir defa soylenmis, niyeti anlasilmistir; hicbir tevil KABUL EDILEMEZ!

Papa!

Musluman yatagi, Musluman Ocagi, Musluman Karargahi ANADOLU KI'ASINDA...

I S T E N M I Y O R S U N!

G-E-L-M-E!...

-----------------

OYLESINELAF@

AVCI

ARADABIR’CI@

BEKCIMURTAZA@

2006-09-04T07:09:00.000-07:00

"CELCELUTİYE"
VE "EFENDİ-2" YALANLARI



Beni her zaman desteklemiş, bilgi-belge nakli yapmış,  
tenkidlerde bulunmuş bir dostumdan gelen bir maili
buraya aktarıyorum; S. Yalçın'ın neyi nerelerden
çaldığını ve  hakikatleri nasıl yamulttuğunu gösterir
ifadeler ile, bu kitabın  ne kadar "beşparaetmez"
olduğunu bir kere daha göreceksiniz. 

AVCI 

-----------------------------------
-----------------------------------

Merhaba "Avcı" kardeşim…

Blog’una koyduğun “az” ama
“öz” yazıları zevkle okuyorum, size daha
evvelden de dediğim gibi insaallah o yazılarınızı
matbu olarak da milletimize takdim edeceğiz. Eylül
ayında bunu da gerçekleştirmiş oluruz büyük
ihtimalle…

Soner Yalçın’ın “Efendi2” isimli
beşparaetmez kitabı üzerine yazdıklarınıza,
“katkı” mahiyetinde bir şeyler söylemek
istiyorum…

Sizin ve OYLESINELAF@ kardeşimin yazdıkları, gerçekten
de bu kitaba (malum kitaplara) yapılmış
“sistemli” tenkidlerden sayılmalı; zaten
sizlerin haricinde neyin ne olduğunu bilerek tenkid
işi yapan şu anda yok gibi…

S. Yalçın’ın kitabında geçen bir ifade var;
“CELCELUTİYE” ve “CEVŞEN”
hakkında…

Maksadı, doğruyu yazmak değil de, sizin de ifade
etmeye çalıştığınız üzre, “bağcıyı dövmek”
olunca ve üstelik, İslâm hakkında “kıt”
bilgi ve “ecnebi” kaynaklardan
iktibaslarla işini yapmaya çalışınca, durum vahim üstü
bir hal alıyor…

Kitabında Said Nursi Hazretlerini “Kabalacı” yapmak için onca “çaba!!!” gösterirken, dikkatinizi çekmiştir muhakkak, Hazretin bir tek kitabından doğrudan bir iktibası mevcut değildir! Onu, “Kabalacı” yapacak, “Yahudi” yapacak, ama onun bir tek kitabını bile okumadan!!! 

İktibas yaptığı kişi de ne güzel hem: Turan Dursun!..

Said Nursi Hazretlerinin “Lemalar” isimli
eserinden bir iktibas yaparak “Cifr”
üzerine yazılarını alacak ve sonra da “Hazret-i Ali’nin “Celcelutiye” diye bir kasidesi oldugunu ve kasidenin, baştan sonuna kadar “ebced hesabı ve cifrle” telif edildiğini, Cafer-i Sadık ile Muhyiddin-i Arabi’nin de cifrle uğraştıklarını bu alanda hesaplar yaptıklarını iddia etti” diye de yazacaksın!

Kimden?

Turan Dursun’dan!!!

Hatta bir yerinde de, “Celcelutiye” ve “Cevşen”in “Alevi kaynaklı” olduğunu, “Sünni kaynaklı olmadığı” için “Sünnilerce benimsenmeyen” bu kaside-duaların, “Sabetayist Halidiye kolu” bağlılarından olan “Beyaz Müslümanlar” tarafından “yaygınlaştırıldığından” bahsedecek kadar
cüretkar bir cahil olabiliyor!..

Fakat burada çeken nokta şu:

Bilmem hatirlar mısınız, Ruşen Çakır’in
“Ayet ve Slogan” isimli bir kitabı vardır;
o kitabda da hem bağlısı olduğum İBDA hem de diğer
İslâmi cemaatler hakkında muhtelif bilgiler
verilmiştir; bizim hakkımızda yazdıklarına bir şey
demiyorum, o günlerde kendisi çok kapımızı
aşındırmıştı fakat, diğer grublar hakkında hem de bazı
tarikatler hakkında dışarıdan (“kafir”)
birinin bilmesi çok zor malumatları sayfalarında
okumuştum. Gerçi bunların ekserisi uydurma ve
“kaynak”ığı da desifre eden
bilgilerdi…
Rusen Çakır’a o bilgileri verenler sonradan
tarafımızdan öğrenildi, hatta Ruşen Çakır da bunu
itiraf etmek zorunda kaldı … Bunu yapan Mehmet Metiner isimli o zamanlar “Girişim”
dergisini çıkaran “kişioğlu” idi…
Hatta bu “kişioglu” sonradan
HADEP’in Genel Başkan Yardımcısı oldu, C. Ülsever’in “Hacı” isimli romanından çekilen dizi filmde de “Vali”yi oynayarak
ne kadar “Kemalist” ve “çağdaş
Müslüman” olduğunu gösterdi…

Aynı şey Soner Yalçın’ın kitabı için de geçerli;
o da birilerinden “yardım” almadan o kadar
“cüretkar cahilliği”ni
sergileyemezdi…

Bir tetkik yapmak için kitapları karıştırır ve yeni
kitaplar alırken, S. Yalçın’ın
“partneri”ni de tespit ettim!

“Celcelutiye” üzerine bir tetkik için
aldığım, “Risale-i Nur’un Manevi Bir Müdafaası. Celcelutiye’nin Şerh ve İzahı” isimli
“Tebliğ Yayınları”ndan çıkma kitap,
“partneri” deşifre etti… (Fakat burada şunu söylemek isterim, gönüllü olarak yapılıp yapılmadığı hususunda kesin bilgim yok bu “partner”liğin; büyük ihtimal bu kitapda geçen ifadenin –onlar bu işin, “copy-paste”nin ustasıdır biliyorsunuz-, “kopyalanması” ile bu iş olmuştur.)

Kitabın giriş kısmında “Önemli Bir Belge”
başlığı altında yazılanlar, yazanın ne kadar
“cahil” olduğunu, meseleye ne kadar
“lokal” yaklaştığını, terminolojiden ne
kadar uzak olduğunu göstermekte…

Diyor ki B. Sağlam:

“- Bu degerli Celcelutiye kasidesinin alim mutasavvıflar, ehl-i beyt imamlarından, onlar da İmam Ali’den mütevatiren rivayet etmişlerdir.  Ve tarihte alevi-sünni kavgası her dönemde varolduğundan, ehl-i sünnete bağlı olan hadis imamları, ehl-i beyt imamlarından rivayet nakletmemişlerdir. Dolayısıyla bu değerli kaside ile cifr ve Cevşen gibi büyük hakikatler, Sünni hadis kitaplarında bulunmamaktadır. Bunu üzerine başta Şazeliler olmak üzere alim ehl-i tasavvuf, bu eksiği görüp kendileri ehl-i beyt kültürünün her maneviyatını bize nakletmişlerdir. Onun için Bediüzzaman, “Cevsen, mütevatiren nakl edilmiştir” der.”

Bu ifadenin neresini duzelteceksiniz; İslâmi
terminoloji içerisinde “Alevi” diye bir
şey, ancak Türkiye toprakları için geçerlidir; umumi
manada, yazarın kastettiğine, Şia denilir…

“Ehl-i beyt imamları” diye bir kelam da
yoktur terminolojide; Türkiye topraklarına mahsus,
“mezhebleri yakınlaştırma” meraklısı
birkısım eşhasın yerleştirmeye çalıştırdığı bir
kalıptır bu…

“Cevşen ve Celcelutiye’nin Sünnilerde yok” olarak kabul edilmesi de bu topraklara ve
bahsettiğim zihniyete yatkınlara yakışır bir ifade;
“Celcelutiye kasidesi”nin “Sünnilerde” olmadığı sözü, İmam-ı Gazali Hazretleri’nin bu kasideye yazdığı şerh ile zaten butlandadır…

Fakat!..

Burada şu nokta ortaya çıkmaktadır AVCI kardesim ki,
mühimdir: Bu ülkede “mezheb”,
“Şia”, “Ehl-i Sunnet ve’l
Cemaat” mevzularında “bilgi”
kalmamış, unutulmuş, unutturulmuş, hepsi –ne
demekse!- bir “İslâm kardeşliği” fıkrası
içine cumburlop konularak  milletimize
“yutturulmaya” çalışılmış, bu cihette de
bayağı bir mesafe alınmıştır.

“Cevşen” ve özellikle “Celcelutiye Kasidesi”nin, “Alevi”liğe nispet edilmesi ve S. Yalçın’in iddiasınca “İran’da bayağı yaygın olması”, kabul edilebilecek bir husus değildir ve hatta S. Yalçın’ın “Celcelutiye Kasidesi”ni bırakın okumak, gördüğü hususunda bile şüpheleri ortaya çıkarıyor takdir edeceğiniz gibi…
Niye..?

Celcelutiye Kasidesi’nin, -eldeki bir nüshaya
göre- 101. beytinde şunlar söylenmektedir:

“- Ya İlahi! Ömer ile beraber Ebu Bekr’den razı ol;  Şaşmaz Haydar (Murtaza Ali) ile beraber Osman’dan da razı ol!”

Bunların bozuk bir terminoloji ile “Alevi”
dedikleri aslında “Şia” denilen mezheb
bağlılarının, burada bahsedilen üç büyük sahabi
hakkında hiç te iyi şeyler söylenmediği malumdur;
yani, bu Kasidenin -malum- “Alevi”lere nispet edilmesi tamamen UYDURMADIR ve bu da işte “mezheblerin unutulması”nın getirdiği bir meziyetdir!!!

“Alevi” diye tesmiyelenen kesim içine,
lugat manasiyle bir ehl-i sünnet olan ben de girerim;
siz de benimle ayni mezhebe mensub oldugunuzdan siz de
girersiniz; “Alevi=Ali’yi seven”
manasına oldugunda…

Fakat dedigim gibi, İslâmi terminoloji içinde,
Türkiyedeki bir kısım çalgıcı-türkücü-dansçı Hurufî
artıklarını kastederek söylenen “Alevi”lik
icine ne ben ne siz ne de “Şia” girer;
çünkü bunların “itikadları”, “La
İlahe İllallah” sırrı içinde değildir; tenasüh
ve ateizm başta olmak üzere bütün hurufat bunların
itikadı içinde mevcuttur. Zaten bu
“tip”leri, sadece “bizim
memlekette” bulabilirsiniz!!!

Şia’ya gelince…

Türkiye Şia’sı bellidir; İstanbul’da
İkitelli’ye gidin, “cemaat lideri”ni
de görürsünüz ve onlar da bu bahsedilen
“Aleviler” ile bir alakaları olmadığını,
onları “ehl-i iman” olarak dahi kabul
etmeyeceklerini söyklerler…

Hazır oraya gitmişken, onlara
“Celcelutiye’yi siz de okuyormuşsunuz!” deyin hele bakayım, diye de S.
Yalçınlara bir akıl verelim; böylece “nush ile
uslanmayan” taifesinin “hakkı olan
kötek”le karşılaşacaktır ki, zaten böyle SALLAMA ALAKALAR ile kitap yazan biri ya hic kitap okumadığını itiraf etmeli veya hiç dayak yemediğini!!! (Böylece
belki akıllanırlar, ne dersiniz Avcı kardeşim?!)
Bahaddin Sağlam’in ifadelerinin –ihtimal
ki- “copy-paste” yoliyle intikali neticesi
ortaya çıkan durum bu; bu da inanınız “işi
bilenleri” gülmekten öldürecek neredeyse desem,
abartı olmaz… Bahaddin Sağlam’ın
yazdıkları hakkında bir yazı hazırladım ve onu da
Eylül ayı içerisinde insaalah yayinlatacağım…

Şu “Alevî” meselesine küçük bir dokundurma
yapalım…

S. Yalçın (ve sizn tabirinizle Küçükeynlerden Yalçın'ın)
kitabında Hacı Bayram-ı Veli, Hacı Bektaş-ı Veli, Mevlana Celaleddin-i Rumî ve Yunus Emre gibi büyük
batın kahramanı ve Ehl-i sünnet ve’l cemaat
İmamlarını “Alevî” olarak kabul
ediyorlar…

Hata da burada başlıyor.

Rahmetli Üstadımız Necip Fazıl’ın “Başbuğ Velilerden 333” isimli bir eseri vardır; orada
bu zatlar hakkında yeterli bilgi verilmektedir; kaldı ki, eğer bu zatlar, dedikleri gibi “Alevî” veya o zamanki adlariyle Hurufî meşrebli olsalardı, hem Anadolu’da tutunmaları imkansızlaşırdı hem de Osmanlı devleti tarafından el üstünde tuıtulmaları mümkün olmazdı…

Evet, Osmanlı bir “devlet” idi ama Ehl-i
sünnet ve’l cemaat mezhebini benimsemiş, bunun
bayraktarlığını yapmış bir devletdir; bunun içindir
ki, “kafirler” devamlı olarak “batıl
mezhebleri” kışkırtmış ve Osmanlı’ya karşı
savaşmaya veya ayaklanmaya çağırmıştır…

Yavuz Sultan Selim Han’ın bu noktadaki tavrı bellidir
ve üstelik Said-i Nursi Efendi de onu bu tavrından
ötürü “İTTİHAD-I ISLÂM’IN MİHENK SAHSİYETİDİR” diye vasıflandırmıştır.



Faaliyetlerinizde muvaffakiyetler temenni ederim.

S. Orhan

2006-08-04T02:00:00.000-07:00

TÜRK KÖKENLİ RUS SOYADLARI-AİLELERİ

Onomastikci'lere "problemleri" olsun diye benden bir hediye...

Rus asilzadelerinin "soyisimleri" üzerine, Rusya'da bir Rus Türkolog tarafından yapılan araştırmanın ilk kısmını sütunlarımıza koyuyoruz...

AVCI

-----------------

1. Bulgakov

2. Daşkov-Daşkov

3. Buturlin

4. Dmitriev-Mamonov

5. Çeglokov

6. Saburov

7.Mansurov

9. Tarbeev

ıo. Talızin

11. Xanıkov

12. Tutolmin

13. Skrıpeev

14. Koznakov

15. Soymonov

16. Uşakov

17. Sablukov

18. Korsakov

19. Kartaşev

20. Turçaninov

21. Sanburov

22. Gogel

23. Tyufyakin

24. Şaxovskoy

25. Meşerskiy

26. Çerkas (s) kiy

27. Şeremetey

28. Suvorov

29. Sa1tıkov

30. Tatişev

31. Velyaminov

32. Koltovskoy

33. Kolıçev

34. Golenişev-Kutuzov

35. İzmaylov

36. Yuşkov

37. Apraksin

38. Davıdov, Daudov

39. Teglev

40. Baxmetev

41. Kotenin

42. Nanşkin

43. Komınin

44. Sonin

45. Kuşelev

46. Korobanov

47. Surikov

48. Muanov

49. Butin

50. Çemesov

51. Dedenev

52. Argamakov

53. Kablukov

54. Balaşov

55. Kutaysov

56. Emirov

57. Kandalintev

58. Yusupov

59. Arakçeev

60. Bibikov

61. Korobin

62. Çirikov

63. Polivanov

64. Merlin

65. Çemodanov

66. Karamışev

67. Baklanovskiy

68. Meşerinov

69. Çubarov

70. Tatarinov

71. Şişkin

72. Tinkov

73. Koçubey

74. Mankoşev

75. Ahmov

76. Arxarov

77. Kireevskiy

78. Telegin

79. Yaminskiy

80. Kozlov

81. Şamşev

82. Kozayakov

83. Savançeev

84. Azançeev

85. Makşeev

86. Kopılov

87. Katsarev

88. Çerkesov

89. Salimov

90. Uvakin

91. Şamin

92. Şerapov

93. Bulatov

94. Barışnkov

95. Romodanovskiy-Lodijensıciy

96. Aksakov

97. Şetnev

98. Musin-Puşkin

99. Samarin

100. Xotyaintsev

101. Myaçkov

102. Beklemişev

103. Ogarkov

104. Karaandeev

Karandeev

105. Baranov

106. Elçaninov

107. Narbekov

108. Karaulov

109. Bü1tin

110. Türgenev

111. Mosolov

112. A1eev

113. Zenbulatov

114. Timaşev

115. Bekleşev

116. Beketov

117. Gorcakov

118. Arapov

119. Buhgin

120. Apseitov

121. Burnaşev

122. Ogon-Dogonovskiy

123. Karaçinskiy

124. Artyuxov

125. Rohmaninov

126. Xudorbiyev

127. Bantış-Kamenskiy

128. Laşkarev

129. Şelexov

130. Ogarev

131. Osorgin

132. Ermolov

133. Buxarin

134. Axmatov

135. Bakaev

136. Berdyaev

137. Çagin

138.Karamzin

139.Laçinov

140.Kurzakov

141.Torsukov

142. Karaçarov

143. Bataşev

144. Bexteev

145. Kurakin

(devam edecek.)

Buradaki bilgiler, N.A. Baskakov’un AKDTYK-TDKY.’ca basılmış, “Turk Kökenli Rus Soyadları” isimli eserinden alınmıştır.

2006-07-26T02:59:00.000-07:00

GÜLER KÖMÜRCÜ'DEN " A V C I " HİKAYELERİ!!!

Güler Kömürcü'yü severim; dedikodusu bol bir yazardır ve onu takip ederek kimin ne yapmak istediğine, ortaya ne türden dezenformasyon koymaya çalıştığına ulaşabilirsiniz. Onun hakkında (Serdar Turgut'la ikisi hakkında) bir yazı da yazmıştım iki uc sene evvel... Şimdi, benim yazdığım, "SEZER'İN CUMHURBAŞKANI ADAYINI AÇIKLIYORUZ!" yazısının hemen akabinde, bu hamınefendi, bir yazı kaleme almış; dolanmış, dolanmış ve nihayetinde ağzındaki baklayı çıkarmış... Nazire yapıyor gibi... Siz buyrun onun yazısını okuyun:

AV- AVCI HABERLERİ
Hükümetin işbilir (!!!) bazı danışmanları sayesinde ülke dış politikasında ciddi bir çatlak oluştu.
Son üç-dört gündür kamuoyu, Başbakan’ın VERİ toplama (o da ne demekse, ne verisi topluyorsa beyefendi?!) danışmanı Cüneyd Zapsu’nun kendisini “Hükümetin arkasındaki büyük güç” olarak sunarak bazı büyükelçilerle yaptığı kapalı kapılar ardındaki görüşmeleri tartışıyor.

Zapsu, ABD, İngiltere, Almanya ve AB dönem başkanlığını üstlenen Finlandiya büyükelçilerinin yanı sıra İsrail yetkilileriyle bire bir özel görüşmeler yapıyor ve bu görüşmelerden (konu, sınır ötesi operasyonmuş, vah Türkiyem) benim ülkemin Dışişleri’nin haberi yok. (Dışişleri Bakanı GÜL çok sabırlı ve zarif davranıyor gerçekten, sabrı taştığında olacakları da bu arada çok merak ediyorum ki içimdeki ses bu taşma haline az kaldığını söylüyor, aynı anda birileri yine taş tasarrufu da yapıyor, Gül ve Erdoğan’ın arası da ZAPSU nedeniyle iyice açılmış oldu...)

- Bitmedi... Yetmezmiş gibi dün bir başka politik gaf da ‘Tarım Bakanı’ndan geldi, Bakan Mehdi Eker, memleketi Diyarbakır’da ‘sınır ötesi operasyon olmayacağını’ buyurdu... Bu konunun Tarım Bakanı ile alakasını ben anlayamadım, siz!

- Dış politik zeminde şiraze kayıyor, alternatif politikalar, stratejik-derin akıl kurguları, çok boyutlu projeksiyonlar mı dediniz? ‘Şu günlerde’ unutun. Yumurtalarınızı asla tek sepete koymamanız gereken alan dış politikadır, evet, alternatif planların zorunluluğu demiş iken...

- SAM AMCAMIN BOP paralelindeki gözbebeği, ‘Türk dünyasını ABD şemsiyesi altında birleştirme’ planı adına, bölge politikaları adına, radikal İslamcı akımlar adına son derece önemli bir merkez olan Özbekistan’ın sürgündeki muhalefet lideri Muhammed Salih ile geçenlerde Ankara’da yaptığımız özel-önemli sohbetlerden kısa bir mesajı (anlayana yeter) paylaşmak istiyorum sizlerle... Sayın Salih bir süredir Türkiye’deydi, birkaç gün önce de Washington’a gitti, Özbek muhalefet lideri Muhammed Salih, ABD’de büyük kabul görüyor, birçok senatörle ve önemli kuruluşlarla toplantılara katılıp, üniversitelerde konuşmalar yapacak yine. Muhammed Salih, Türkiye’nin yakından takip etmesi gereken bir lider, unutmayın, eylemi güçlü kılan ardındaki düşüncedir, Salih aynı zamanda çok değerli bir düşünce adamı... Şimdi tekrar asıl konumuza dönelim; ERK Partisi Başkanı Muhammed Salih diyor ki; ‘Türkiye bizim vatanımız. Türkler bizim kardeşlerimiz...Türkiye bizim için örnek bir ülke... Zihniyet olarak biz hep Türkiye’ye baktık. Bölgenin demokratikleştirilmesi konusundaki çabalarda Türkiye’nin rolü ne yazık ki güçlü değil, belirleyici olamıyor çünkü... Türkiye’nin Özbekistan ya da Orta Asya politikası yok.’ Son cümleyi bir daha- bir daha okuyunuz lütfen...

- Hemen... Yüksek sesle soralım; Hükümetin acaba Ortadoğu, Irak, AB, Kıbrıs politikası nedir? Kısa ve de uzun vadeli, üçboyutlu stratejik dış politikaları nedir? Bileniniz var mı efendim? Ne acı ki bu sorunun cevabını ağır faturalarla öğreniyoruz, öğrenmeye de devam edeceğe benziyoruz.

- Tamam, bu sıkıntılı şeritten çıkalım, son günlerde Ankara’yı mesken tuttum, işin tuhafı İstanbul (Dersaadet) fanatiği bendeniz Kezban, Ankara’yı giderek daha çok sevmeye başladım, hayırdır diyelim... Neyse, sizinle son Ankara turlarımdan toparladığım birkaç haberi paylaşmak istiyorum hemen, okuyacaklarınızın konunun geneliyle pek alakası olmayabilir ki yok da zaten, daldan dala gezintiler... Ve birkaç son haber size işte ey bilgi aşıkı okur; ASAM’ın (Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi) başına Washington eski Büyükelçimiz Faruk Loğoğlu atandı. Sayın Loğoğlu dün yeni görevine başladı, Faruk Bey Washington’da görev yapıyor bendeniz de AKŞAM için orada çalışıyor) iken kendisi ile güzel sohbetlerimiz olurdu, LOĞOĞLU eminim ASAM’a önemli katkılarda bulunacak.

- Bir başka haber daha; başta Kazakistan çeşitli Türki Cumhuriyetler’de faaliyet gösteren Ahmet Yesevi Üniversitesi’nin tepesine E.General Çetin DOĞAN atandı, Sayın Doğan görevi dün (eski bakanlarımızdan) Sayın Namık Kemal Zeybek’ten devraldı. (Bu atamayı da yeni Kafkasya politikalarına uyumlu değerlendirin)

- Bir de politika kulisi; Ankara, siyasette yeni ÖZAL hareketini başlatan (!) Ahmet ÖZAL’ı konuşuyor, güya Ahmet ÖZAL eylülde siyaset sahnesine en az 10 milletvekili transferiyle adım atacakmış. Bu arada geçtiğimiz haftalarda da Washington’a gidip,- şimdi sıkı durun ey gerçekçi okur- ABD Dışişleri Bakanı Rice ile de bir özel görüşme yapmış Sayın ÖZAL. Pes, ne diyeyim, bu kadar da abartılmaz ki, Rice’ın Ahmet Özal ile görüşme yapması bence... AVCI ya da AV HİKAYELERİ diyelim kısaca efendim.

2006-07-21T13:04:00.000-07:00

SEZER’İN CUMHURBAŞKANI ADAYINI AÇIKLIYORUZ!

Vural Cengiz ismi üzerinde dikkatle durduğumu, bilenler bilir.

Bu adamın kim olduğunu bilmeyenler, “search” yaparak meraklarını
tatmin edebilirler…

AKP hükümetinin kurulmasında ve hatta AKP-Tayyip’in ABD’de
“kabul” görmesinde çok büyük emeği olan V. Cengiz’in,
şimdiyse bu partiyle yollarını ayırdığı biliniyor;
“tanıtma fonu”ndan istediği 20 milyon doların verilmemesi
bunda en büyük faktör…

Azerbaycan televizyonuna çıkarak ABD’nin
“bölge” üzerindeki (tabii ki, İran) planlarını ve bundan
Azerilerin nasıl “faydali çıkacaklarını” anlatıp, orada
Aliyev’den kaynaklanan “direnci” kırmaya çalışıyor; bir
“turuncu devrim” için çalışması da
cabası…

HAMAS’ın Ankara’yı ziyaretinden sonra kopan
“kıyameti” yatıştırma işi de bizzat Genelkurmay tarafından V.
Cengiz’e havale edilmiş ve o da bunu “başarıyla”
gerçekleştirip, “bu ziyaretin devletin degil
AKP’nin isteği ile gerçekleştigini” söyleyerek
Siyonistler nezdinde “ulusalcı Kemalistlerin” güven
tazelemesine “vesile”
olmuştur…

Fakat daha mühim bir şey daha var ki, bunu bütün Türkiye ilk defa
olarak bu bloktan duyacak…

Malum, “son kale; Çankaya”nın AKP’li veya o zihniyette birinin
“eline geçme” tehlikesi(!) mevcut…

Bunu engellemek için de “uygun” adam-aday arayışı sürmekte; fakat
artık bu aday arayışlarında bir isim ön plana geçmiş
bulunmakta…

Son İsrail ziyereti esnasında A.N. Sezer’e eşlik edip,
“performansını” iyice gösteren, Yahudi cemaatinden
“büyük övgü” alan Vural Cengiz ismi, hem bu
özellikleri hem de AKP ile bir devirler içli-dışlı olması sebebiyle
–bazı sebeblerden- kolay ekarte edilemeyeceği düşünülerek
YENİ CUMHURBAŞKANI ADAYI olarak Ankara’da bazı “mahfillerde” telaffuz
edilmeye başlanmıştır…

Hatta, adaylığının bizzat A.N. Sezer tarafından ilan edileceği de kulaklarımıza
gelmektedir…

Ne diyelim…

BUNU ENGELLEMEK BOYNUMUZUN BORCU!

Zaten bu sütunlarda yazarak bunun ilk ve en önemli adımını da atmış bulunmaktayız!


AVCI

sasmazavci@yahoo.com.my

(Resimde ortada bulunan ATAA Başkanı Vural Cengiz; sağdaki kadın Özbek asıllı
karısı, soldaki de  “Israel Consul” Matty Cohen..)

2006-07-19T07:44:00.000-07:00

"DANIŞMA MECLİSİ"
ÜYE LİSTESİ

'82 Anayasasi, bildiginiz gibi, A. Baser Kafaoglu ile gecenlerde mort olan Coskun Kirca tarafinda, daha darbe yapilmadan evvel "siparis" uzerine hazirlanmisti. Iste bu anayasayi, daha hala degistirilmeye calisilan ama bir turlu degistirilemeyen, cikartilan "iyi" kanunlarin bile "aykiridir!!!" deyu reddedilmesine sebeb olan '82 Anayasasini kabul eden Danısma Meclisi Uelerinin isimleri...

"Derin devlet" diye yirtinip duranlar, ismi kamuoyunda bile bilinmeyen ama Danisma Meclisi'ne girerek Anayasa'yi kabul edenlere bir baksinlar...

AVCI

---------------------------

Prof., Dr., Kemal, DAL, Abdurrahman, Ali, GİRMEN, Hilmi, SABUNCU, Turgut, YEĞENAĞA, M., Nedim, BİLGİÇ, Paşa, SARIOĞLU, M., Talat, SARAÇOĞLU, Prof., Dr., Mahmut, AKKILIÇ, Fikri, DEVRİMSEL, Prof., Dr., Hamza, EROĞLU, Prof., Dr., H., İbrahim, KARAL, Prof., Dr., Doğan, KARAN, Rafet, İBRAHİMOĞLU, Necmettin, NARLIOĞLU, M., Fevzi, UYGUNER, Dr., Serdar, KURTOĞLU, A., Fehmi, KUZUOĞLU, Muammer, YAZAR, Op., Dr., Halil, AKAYDIN, İ., Doğan, GÜRBÜZ, İbrahim, BARANGİL, Fenni, İSLİMYELİ, Orhan, BAYSAL, Mehmet, AYDAR, Necdet, GEBELOĞLU, Dr., Tandoğan, TOKGÖZ, Hamdi, öZER, İ., Hakkı, DEMİREL, Recai, DİNÇER, M., Ali, Öztürk, TEKELİ, Mehmet, PAMAK, Şükrü, BAŞBUĞ, Ahmet, SAMSUNLU, A., Avni, ŞAHİN, Dr., E., Yıldırım, AVCI, İsmail, ŞENGÜN, Vehbi, DABAKOĞLU, Ahmet, SARP, Ali, DİKMEN, Ali, Sami, SÜNGÜ, Abdülbaki, CEBECİ, Prof., Dr., M., Utkan, KOCATÜRK, Abdülkadir, ERENER, Tevfik, Fikret, ALPASLAN, Dr., Mehmet, AKDEMİR, Bekir, Sami, DAÇE, Bahtiyar, UZUNOĞLU, Halil, ZARBUN, Evliya, PARLAK, Zeki, öZKAYA, Lütfullah, TOSYALI, A., Güngör, ÇAKMAKÇI, İbrahim, GÖKTEPE, Turhan, GÜVEN, Avni, MÜFTÜOĞLU, Fahri, öZTÜRK, Cemil, ÇAKMAKLI, Doç., Dr., Turgut, TAN, İsa, VARDAL, Prof., Dr., Orhan, ALDIKAÇTI, Prof., Dr., Mustafa, A., AYSAN, Prof., Dr., Feridun, ERGİN, Prof., Dr., Siyami, ERSEK, Muhsin, Zekai, BAYER, Enis, MURATOĞLU, M., Yılmaz, ÖZMAN, Muzaffer, SAĞIŞMAN, Hayrullah, SEÇKİN, Aydemir, AŞKIN, Kemal, KARAHAN, Turgut, KUNTER, (Emekli, Koramiral), Dündar, SOYER, Prof., Dr., Türe, TUNÇBAY, Fuat, AZGÜR, (Emekli, subay), Abbas, GöKÇE, Nurettin, AYANOĞLU, Yavuz, ALTOP, Prof., Dr., Mehmet, Feyzi, FEYZİOĞLU, Emekli, Albay, Sadi, ERDEM, Muzaffer, ENDER, Hamdi, AÇAN, S., Feridun, GÜRAY, Prof., Dr., Sadi, IRMAK, A., Asım, İĞNECİLER, Salih, Necdet, ÖZDOĞAN, Osman, YAVUZ, Halil, ERDOĞAN, Rıfat, BEYAZIT, Halil, EVLİYA, Ayhan, FIRAT, Abdurrahman, YILMAZ, Süleyman, Sırrı, KIRCALI, Ahmet, Vefik, KİTAPÇIGİL, Dr., Beşir, HAMİTOĞULLARI, Mehmet, KANAT, Nazmi, öNDER, Prof., Necip, BİLGE, (Kara, Harp, Okulu, Öğretim, Üyesi), Em., Subay, Azmi, ERYILMAZ, Ali, Mazhar, HAZNEDAR, Dr., Cavidan, TERCAN, Şadan, TUZCU, Cahit, TUTUM, Prof., Dr., Şener, AKYOL, Cevdet, KARSLI, Turgut, ORAL, Em., Subay, Fuat, YILMAZ, Özer, GÜRBÜZ, (Yargıtay, Başsavcı, Yardımcısı), Dr., M., Rahmi, KARAHASANOĞLU, R., Adli, ONMUŞ, Salih, İNAL, Halil, ERTEN, (Em., Yargıtay, Üyesi), Şerafettin, YARKIN, Op., Dr., Zeki, ÇAKMAKÇI, Prof., Dr., Akif, ERGİNAY, Kamer, GENÇ, (Danıştay, Savcısı), Nihat, KUBİLAY, Mehmet, Velit, KöRAN, Remzi, BANAZ,

MGK, Kontenjanı, Olarak, Danışma, Meclisi'ne, Seçilenler:,

K.K.Eski, Komutanı, Eşref, AKINCI, Em., Hakim, Alb., Alaatin, AKSOY, Em., Subay, Ertuğrul, ALATLI, Em., Subay, Ali, Nejat, ALPAT, Mustafa, ALPDÜNDAR, (Sendikacı), Prof., Hikmet, ALTUĞ, İsmail, ARAR, (Adalet, eski, Bakanı), Hv., K., Eski, Kom., Org., Ethem, AYAN, İmren, AYKUT, Mahir, CANOVA, Ender, ÇİNER, Ahmet, Sanver, DOĞU, Em., General, A., Nedim, ERAY, Em., Org., Adnan, ERSÖZ, (MİT, eski, Müsteşarı), Em., Alb., Halil, GELENDOST, Em., Korg., İhsan, GÖKSEL, Prof., Feyyaz, GöLCÜKLÜ, Hayati, GÜRTAN, Vahap, GÜVENÇ, (Sendikacı), Abdullah, Bulat, GÖZÜBÜYÜK, (DİSK, kayyumu,, Adalet, Eski, Bakanı), Mehmet, HAZER, (Eski, Senatör), Selçuk, KANTARCIOĞLU, A., Mümin, KAVALALI, (Yargıtay, Üyesi), Recep, MERİÇ, Feridun, Şakir, ÖĞÜNÇ, (Türk-İş, Genel, Danışmanı), Ertuğrul, Zeki, ÖKTEN, Tülay, öNEY, Teoman, öZALP, Nuri, öZGöKER, Nermin, ÖZTUŞ, Kazım, ÖZTÜRK, (MGK, Yasama, Sekreteri), Atalay, PEKöZ, Em., Org., İbrahim, ŞENOCAK, Ragıp, TARTAN, Aydın, TUĞ, Em., Subay, Bekir, TÜNAY, Em., Subay, Hidayet, UĞUR, Zeki, YILDIRIM, Namık, Kemal, YOLGA, Mustafa, YÜCEL,

2006-07-10T07:35:00.000-07:00

Siyonist Teşkilatlanmalar

B’NAI B’RITH TEŞKİLATI

(FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ)

Sinami Orhan

Doğu Strateji Ve Tahlil Merkezi

MÂNÂSI VE MEVKİ

"B’nai B’rith Teşkilatı”, Siyonizmin zirvesinde yeralan ve çok ehemmiyetli bir teşkilattır.

"B’nai B’rith Teşkilatı”, İbranicede “Ahidin Çocukları” manasına gelmektedir.

İsminden de anlaşılacağı üzere, bu teşkilata sadece ve sadece Yahudi olanlar girebilmektedir.

"B’nai B’rith Teşkilatı”, 1843 senesinde, 12 Siyonist tarafından (Aşkenaz Yahudisi) New York’ta kuruldu.

Masonluk gibi bir "ameliye" ile uğraşmazlar; ama toplantılarında “garib bir ritüel” tatbik ettikleri ifade edilmektedir.

Yahudi Ansiklopedisi’ne göre, "B’nai B’rith Teşkilatı” tarafından benimsenmiş olan ketumiyet, gizlilik gibi özellikler ve pek çok ritüelin masonik çalışmalardan etkilendiğine kuşku yoktur. "B’nai B’rith Teşkilatı”, yahudi toplumunun içinde masonluğun bir benzeri olma amacı taşımıştı”

Burada kastedilen "masonik ritüeller"in, KABALADAN MÜLHEM faaliyetler olduğuna, şüphe yoktur.

Masonluk’un basit bir "duvarcı loncası” halinden (ameli masonluk), “felsefi masonluk” (spesifik masonluk) haline getirilmesinde Siyonistlerin, Kabalacı yahudi/hahamların tesirleri artık gün gibi aşikar olduğuna göre, belki Masonluk terminolojisine göre, “harici” olmasalar bile, Yahudi terminolojisine göre “Gentile” olanların bulunmasından ötürü Masonluk içinde “tam bir Kabala ayini” yapılamamakta, fakat Masonluğu da “besleyen” "B’nai B’rith Teşkilatı” içinde (yahudi olmayanın giremeyeceği bu teşkilatta) transandantalik hal içinde “tam bir Kabala ayini” yapılmakta olduğuna kuşku duymamaktayız.

•

"B’nai B’rith Teşkilatı”, "Round Table/Yuvarlak Masa"nın da, bunun kontrolü altında ilerleyen, CFR’nin de, bunun kontrolü alında ilerleyen "Bilderberg Group"un da, bunun kontrolü altında ilerleyen "Masonluk"un da ÜSTÜNDE yeralan bir teşkilat...

•

"B’nai B’rith Teşkilatı”nın tarihi, cinayetlerin, suikastlerin, uyuşturucu ticaretinin, darbelerin, ihtilallerin ve bu hiza içerisinde aklınıza gelebilecek olan her nev’in, tarihidir.

AMERİKAN İÇ SAVAŞI VE B’NAI B’RITH’IN MARİFETLERİ

Amerikan İç Savaşı esnasında "B’nai B’rith Teşkilatı”, Konfederasyon Kuvvetleriyle, yani Güneyli kuvvetlerle İŞBİRLİĞİ yapmış ve bir çok “askeri sırrı” Güney’e aktarmıştır.

Kuzey Ordusu Kurmay Heyeti Başkanı General Ulyssees Grand, 1862 yılında “11 numaralı tamimi” yayınlayarak, “Kuzey ordusundaki bütün yahudilerin 24 saat içinde ordudan ayrılmalarının sağlanmasını” emreder.

Sebebi, Abraham Lincoln’ün kurduğu istihbarat teşkilatının başkanı La Fayette C. Baker’ın, Vaşinton’da avuktalık yapan Simon Wolf isimli birini tutuklamasının ardından yapılan tahkikat neticesinde, “bir gizli teşkilatın Güney’e bilgi aktarımında bulunduğunun” anlaşılmış olmasıdır.

Bu "gizli teşkilat”, "B’nai B’rith Teşkilatı” idi.

Simon Wolf da, bu teşkilatın faal bir üyesiydi ve yaptığı faaliyetler hakkında, teşkilatın “tamamen yahudierden teşekkül ettirildiği” de dair hayli bilgi vermiştir.

Fakat kendisi de bir Yahudi olan Abraham Lincoln’ün, General Ulysses’e, "bu emrin ayrımcılık olarak anlaşılma tehlikesi olduğundan” bahsederek emri geri aldırması ile, tahkikat yarıda kalmış ve Wolf da serbest bırakılmıştır.

Aradan üç sene geçer; 1865 yılında, John Wilkes Booth isimli biri, Abraham Lincoln’e suikast gerçekleştirir ve öldürür. "B’nai B’rith Teşkilatı”ın neşrettiği Wolf’un biyoğrafisinde anlatıldığı üzere, suikastçi, Wolf ile hadiseden bir saat önce görüşmüş, hemen akabinde de gidib, Lincoln’ü katletmiştir.

•

"B’nai B’rith Teşkilatı”, geçmişindeki “kirli işlerin” lekesinden kurtulmak için “maşa” kullanmaya karar vermiş ve 1913 senesinde "ADL" diye bilinen "ANTİ DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN İFTİRAYA KARŞI DİRENME BİRLİĞİ” isimli teşkilatı kurmuştur.

Gaye (kağıt üzerindeki gaye tabii) gaye, “Yahudilere karşı yapılan hakaret ve aşağılama ile yanlış bilgilendirmeye karşı resmi ve hukuki mücadele” idi.

Ama "ADL"nin tarihi, bu kuruluş gayesinin haricindeki işlerle doludur.

"ADL", 1994’te El-Halil şehrinde “İbrahim Camii”nde namaz kılan müslümanlara yayılm ateşi açan Baruch Goldstein isimli yahudinin bağlı olduğu, Haham Kahane tarafından kurulan ve halen de saldırılarına devam eden "JEWISH DEFENSE LEAGUE-YAHUDİ SAVUNMA BİRLİĞİ/JDL” isimli Siyonist teşkilata (ve Haham Kahane’ın ölümünden sonra kurulan "Khame Chai" isimli daha "yobaz" teşkilata) büyük bir destek vermektedir.

Çünkü, bu JDL’yi kuran da, "ADL"dir; teşkilatın kuruluşu, İsrail Başbakanlığı da yapmış olan Yitzak Şamir, İsrail’in en mühim “yobaz” teşkilatı Gush Emumim’in liderlerinden Geula Cohen ve "ADL"nin liderlerinden Bernard Deutch’dur!

"B’nai B’rith Teşkilatı”, hedefi tesbit ediyor; bunu "ADL"ye bildiriyor ve o da JDL’yi kullanıp, “gerekeni” yapıyordu...

Gereken ise, "İbrahim Camii”nde olduğu gibidir!.

SEKÜLERİZMİN “ZİNDE” KUVVETİ: ADL

"ANTİ DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN İFTİRAYA KARŞI DİRENME BİRLİĞİ”, ABD’deki "seküler nizamın” da “zinde ve çevik” bir koruyucusudur.

Teşkilat, “laikliğe aykırı bulduğu” makale ve kitabları anında büyük bir kampanya ile (siz buna “cazgırlık” deyiniz!) kamuoyuna duyurmakta ve ABD’nin sekülerliğine/dinsizliğine halel gelmemesi için vargücüyle mücadele etmektedir.

HIRİSTİYANLIĞIN “SİYONİSTLEŞTİRİLMESİ”

"ANTI DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN IFTIRAYA KARSI DIRENME BIRLIGI"nin, "iftiralara... hakaretlere..." (!)karşı mücadelesi(!), sadece matbuat ile hududlu değildir.

Yukarıda bahsedildiği gibi, Amerikan toplumunu “seküler” hale getirmek için büyük bir mücadele verdiği gibi, Hıristiyanlığın birtakım “ilkelerine” karşı da, “Yahudilere karşı iftira!” diyerek karşı çıkmış ve bunların değiştirilmesi için çaba gösterip, nihayetinde de -uzun bir macera olsa da- başarmıştır.

Papa XIII. Leo, ki 1849’da Kilise gazetesinde neşredilen yazısında, Yahudileri "asırlardan beri fesat çıkaran lanetliler güruhu” ve Masonları da, "ipleri Yahudilerin elindeki fesat ehli" olarak çerçeveliyordu; işte bu Papa’nın ölümünden sonra (1903 senesinde) yapılan seçimle Vatikan’ın Hariciye Bakanı Kardinal Rampolla Del Tindora Apa, Papa olarak seçildi.

Fakat, Avusturya İmparatoru’nun vekili Krakowlu Kardinal Jan Puzyni’nin veto etmesiyle alaşağı edildi.

Çünkü, Papa seçilen Kardinal Del Tindora, yüksek dereceli bir Masondu!

"B’nai B’rith Teşkilatı”nın “masonlar ve Tapınak Şövalyeleri” eliyle Hıristiyanlığın “kalbine” sokmaya çalıştığı bu hançer, şimdilik engellenmişti.

Fakat, Yahudi, "yüzsüzdür"; durmadı...

Tarih, 1960’ı göstermektedir.

Siyonizin en tehlikeli teşkilatı olan "B’nei B’rith", Papa XXIII. John’un hususi danışmanı -Yahudi asıllı- kardinal Augustin Bea’ya, "katolikliğin Yahudilere karşı olan tutumunu değiştirmelerini, kitablardan (İncillerden) Yahudi karşıtı ifadelerin çıkartılmasını, buna İncil’deki ifadelerin de dahil olduğunu” dikte etti.

Mesele, "Amerikan Yahudi Komitesi"nin binasında kardinal ile "Sanhedrin" heyetinin müzakeresiyle geliştirildi.

Başrolde "ADL" mevcuttur yine...

1981 senesine gelindiğinde ise, Vatıkan'ın, Mason P-2 Locası ve mafya ile bir skandala karışması ve Vatikan’ın “Tapınakçılar” tarafından nasıl işgal edildiğini, herkes gördü.

Vatikan, Papaların ifadesiyle, “antimasonik diyalektik”ten, “anti-hıristiyanlık”ın kalesi mevkiine getirilmişdi.

Bu, temelini Yahudilikten hiçbir zaman dönmeyen "Saul-Paul"un attığı .ve mukaddes İsevilik’in hilafına yerleştirilen Paul Hıristiyanlığının, yani “Yahudiliğin bir mezhebi haline getirilen Hıristiyanlığını”, aslına inkilab ettirilmesi ve bunun da sinsice yapılmasından başka bir manaya gelmemekteydi.

Vatikan, artık Yahudinin elinin altında idi ve “gerekenler” yapılabilirdi.

1985 SENESİNE GELİNDİĞİNDE, PAPA/VATİKAN, “İSRAİL DEVLETİ”Nİ RESMEN TANIDI.

Yayınlanan “vaaz ve dini eğitim için notlar” isimli tamimle de, "Yahudiler, Tanrı’nın seçilmiş halkıdır ve Tanrı hiçbir zaman bu bu statüyü iptal etmemiştir.” denildi.

Papa, peygamberini öldürten katili affetmekle kalmamış, bir de ona “tanrının seçilmişleri” demiştir; bu esasında, “seçilmişlerin” Tanrı’nın “emrini” yaptığı mantığını getireceğinden, Papalık, kendi peygamberinin öldürülmesini tasvib ediyor demekti.

Vatikan’ın bu “aşamaya”, “diyalog ve hoşgörü” toplantıları tertibleyen Yahudilerle teması ile geldiğini düşünürsek, bizdeki “hoşgörücülerin” neye alet olduklarını ve İslam hakkında nasıl bir “komplo kurmaya” giriştiklerini görürüz.

Cehennem’in varlığından hiç bahsetmeyip, “cennetin kapılarını” da kafirlere sonuna kadar açan güruh, Hıristiyanlığa yapılanın aynını burada, bize karşı yapmaya kalkışanlardır ve “Be-Sa Vakfı”yla giriştikleri muhabbet de işin içinde B’nei B’rit Teşkilatı’nın parmağı olduğunu göstermektedir.

B’NEI B’RITH’IN MAFYA İLE İLİŞKİSİ

Alaattin Çakıcı’nın, bir banka aldığının düşünelim. (Gerçi, az kaldı, Malki’yle birlikte alacaktı.) Bu bankanın “hayatı” ne kadar sürebilir?.. Alma izninin verilmesi ayrı bir mesele olmakla beraber, alsa bile, bu bankaya sıradan bir vatandaşın gidip de para yatırması düşünülemez elbette.

Tabiatiyle de Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, Mehmetçik Vakfı, Atütürkçü Düşünce Derneği, Doğan Holding, Koç Holding, Oyak vesaire “sagın” ve büyük şirket ve derneklerin de bu bankayla ticari ilişkiye girmesi, mümkün değildir.

"Fırsatlar ülkesi ABD" de ise bunun tam tersi oluyor.

(Onu içindir ki, "küçük Amerika" olan ülkemizde, Çakıcı bir bankayı “ortak” olarak almaya cüret edib, en tepelerden bağlantılarla bu işi kotaracakken, “diğer ekibin gazabına” uğrayıp, deşifre ediliyor; alma cesaretini, içinde nice “devlet ve iş dünyası büyüğümüzün” yer aldığı “Büyük Klüb”ün mümtaz bir üyesi olmasına, tabiatiyle Masonluğa “tetikçi” olmasında aramak lazım!)

"ANTİ DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN İFTİRAYA KARŞI DİRENME BİRLİĞİ”, ABD’nin -istihzalı bir ifadedir- “Milli Suç Şirketi Yönetim Kurulu Başkanı” YAHUDİ Mafya Babası, gerçek “godfather” Meyer Lansky’nin (asıl ismi, Meyer Suchowjansky’dir, isminde bile “such-suç” vardı ve Rus Yahudisidir.) bir banka (Sterling Milli Bankası) almasına yardım ediyor ve bütün paralarını, kendisinin kurduğu şirketlerin bütün mevduatlarını bu bankada tutuyor!.

"ADL" Başkanı Kenneth Bialkin (meşhur “Wall Street Avukatları”ndandır.) bu işlemlerde bulunduğu gibi, aynı zamanda meşhur uyuşturucu karteli “Medelin" ile de işbirliği yapmış, paralarının aklanmasında ortağı olduğu veya bizzat kurduğu banka ve şirketleri kullanmış ve bazen de bu Kartel’le ortak şirket kurmuşdur.

"ANTİ DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN İFTİRAYA KARŞI DİRENME BİRLİĞİ”, Meyer Lansky eliyle, Rus mafyasını da “organize” etmiş, “babalığı”, bir yahudi olan Evsei Agron isimli "katile" teslim etmiştir.

"B’nai B’rith Teşkilatı”nın bir diğer “Rus suç ortağı” da, Edgar Bronfman isimli Alman asıllı Rus yahudisidir.

"İçki (viski) kaçakçılığı” ile zenginleşen Bronfman familyası, "ADL" ile işbirligi yapmış, paralarının aklanmasında bu teşkilatı kullanmış, bu sayede Amerikan Hazine Bakanlığı’ndan da büyük destek görmüş ve neticede öyle dehhameleşmiştir ki, "Dünya Siyonist Tekilatı”nın da başına/oganizatörlüğüne kadar yükselmişlerdir.

Kısaca:

"ANTİ DEFAMATION LEAGUE OF B’NAI B’RITH-B’NAI B’RITH’IN İFTİRAYA KARŞI DİRENME BİRLİĞİ” veya sadece "B’NAI B’RITH TEŞKİLATI”, Amerikan mafya-karanlık dünyasının “organizasyonunu” gerçekleştirmiş bir siyonist ve insanlık düşmanı harekettir.

FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ

"B’nai B’rith Teşkilatı”nın 13 şubesi bulunmaktadır.

Asya-Afrika üzerindeki büroları, Mısır/Kahire ve Türkiye/İstanbul’dadır.

Teşkilat, "B’NAI B’RITH TEŞKİLATI” açık ismi altında bu ülke topraklarında (ve tüm müslüman topraklarda) faaliyet gösteremediğinden, müstear ve “sevimli” isimler altında kurduğu derneklerde açılmaktadır.

"B’nai B’rith Teşkilatı”nın Türkiye’deki ismi de "FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ”dir.

Dernek, 1939 senesinden beri bu isim altında faaliyette bulunmakta ve “Minare Sokak, No:11/17 Beyoğlu-İstanbul/Tel: 244 20 43” adresinde, zırhlı kapılar, her tarafı kaplayan kameralar altında çalışmaktadır.

(Aşağıdaki bilgiler, -29 Mart 1984 tarihli karar ile İdare Kurulu ve Üyelerinin listesi- eski bilgiler olmasına rağmen, -bu tip teşkilatların belgelerine ulaşmanın zorluğu ortadadır- bu habis teşkilatın Türkiye’deki azalarını ve bu azaların basında çıkan haberlere binaen nasıl “büyük işler” başardıklarını sezebilmek için (Yesevizade’nin ifşaına binaen) yayınlıyoruz.

Derneğin idari kurulu ve üyeleri(den bazıları) şunlardır:

İDARİ KURUL:

Başkan: Rıfat Saban. (İst. Nesim’den olma, 1939. Sanayici.)

Başkan Vekili: Mordo De Toledo. (İst. Elyazar’dan olma, 1938. Sanayici.)

Sekreter: Daniel Navaro. (İst. Hayim’den olma, 1939. Serbest Meslek.)

Veznedar: İzzet Kayan. (İst. Çelebon’dan doğma, 1942. Serbest Meslek.)

Muhasib: Vitali Saporta. (İst. Yuda’dan olma, 1936. Muhasebeci.)

Müşavir: Yakub Baruh. (İst. Nesim’den olma, 1945.Reklamcı.)

Müşavir: İzak Abudaram. (İst. Leon’dan olma 1932. Tüccar.)

Müşavir: Diko Ovadya. (İst. Yakim’den olma 1948. Tüccar.)

Müşavir: Sami Herman. (İst. Marko’dan olma 1950. Tüccar.)

DENETLEME KURULU:

İzak Anavis. (İst. Avram’dam olma 1913, Emekli.)

Mithat Benhayim. (İst. Salamon’dan olma, 1937, Muhasebeci.)

İzak De Eskenazis. (Edirne, Yasef’ten olma 1909, İdareci.)

MÜŞAVİR YEDEKLERİ:

Elizer Meranda, Tüccar

Beno Frayman, Yönetici,

İzi Telvi, Mühendis,

Nesim Ruso, İnşaat Mühendisi,

Darya Fridman, Serbest Meslek,

DENETLEME KURULU YEDEKLERİ:

Yusuf De Leskenazis, Mühendis.

Yuda Reyna, Avukat.

Silviyo Sayah, Tüccar.

FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ ÜYELERİ

(1-253 sıra numarası ile kayıtlı üyeler.)

Lassare D Franko,

İsrael Geron

Henri Geron,

Josef Margulies

Josef Menaşe,

Vitali Eskenazi,

Edi Anavi,

Nisim Toledo,

Albert Razon,

Mois Akşiote,

Nisim Sonsino,

Baruh Pinto,

Samuel Kemal Brudo,

Josef Danon,

Albert Fridman,

Eli Leon,

Albert Benmayor,

Mois Papo,

Marcel Namer,

İsrael Ovadya,

Jak Veissid,

Elieser Behar,

Salamon Ovadya,

Yasef Sosyal,

Emil Gueron,

Ovadia Habib,

Jak Pardo,

Yomtov Garti,

Sami Layıktez,

İsak Navaro,

Albert Benardete,

Emil Franko,

Mandil Hananel,

Hayim Meyohas,

Albert Civre,

Sinto Pesah,

Josef Benbanaste,

İsak Salti,

Marcel Abravanel,

Salamon Becerano,

Rafael Presko Torel,

İsak Halevo,

İlyao Perahya,

İlya Beyar,

Rıfat Bali,

Rafael Behar,

Leon Benuzio,

Erico Hirş,

Erol Dilek,

Abraham Haim,

Hayim Kohen,

Sami Krespi,

İsak Danon,

Sami Kohen,

Hayim Koronel,

Lüsyen Misriel,

Valter Adler,

Eli Behauaran,

Albert Hayim,

Fredi Tiano,

Cincomo Afraim,

Nesim Afumado,

Enriko Madiano,

Yasef Yoaf,

David Aseo,

Salomon Kaneti,

Nesim Meşulam,

Nedim Yahya,

Sabi Ruso,

Bernard Naum,

Rafael Puller,

İsak Bardavid,

Yako Behmuaras,

Röne Somek,

İsak Sisa,

Mithat Benhayim,

Moiz İşman,

Rıfat Saban,

Rafael Abuizak,

Morde De Toledo,

İsak De Eskanazis,

Berti Kamhi,

Salamon Tani,

Sami Hüg,

Şarl Danon,

Salamon Alfendari,

Rıfat Elyo Behmuaras,

Natan Eskenazi,

Henri Yaşova,

İsak Pis,

İzzet Hatem,

Hayim Pinhas,

Bünyamin Namer,

Hayim Viktor Albukrek,

Jermi Sadaka,

İsak Abudaram,

Avram Kastoryano,

Abram Goldenberg,

İsak Kohen Çuhacıoğlu,

Albert Nemase,

Hayim Behar,

Avram Duenyas,

David Aburah,

Hayati Metiner,

Nisim Behar,

İsak Baruh,

Silvia Beceren,

Marcel Beceren,

Albert Kazes,

Nesim Nino Levi,

Nesim İzak Lodrik,

Selim Albukrek,

Reno Angel,

İsak Anavi,

Yako Mayorkas,

Bensiyon Pinto,

Silviyo Sayah,

M. Albukrek,

Josef Baruh,

Hayim Kohen,

Rıfat Sasuni,

Nasday Sadaka,

Salamon Bensason,

Salamon Çakın,

Hayim Viktor Hatem,

Yako Ovadya,

Mordo Baruh Berk,

Eliesser Niso Saydam,

Selim İşman,

Yılmaz Albükrek,

Make Abraham,

Jak Arditi,

Viktor Braunştayn,

Aron Habib,

Nedim Karako,

Sami Maçero,

Yomtov Naon,

Asil Sami Aji,

Ninso Russo,

Nessim Esinli,

Yakub Baruh,

Moris Elder Kaspi,

İsak Mino Debehar,

Erniko Grosa,

Hayim Markus,

Ciacoma Saban,

Alber Baruh,

İsak Anavi,

Şaul Menahem,

Nissim Abut,

İzak Sevik Alfandari,

Avram Albohayre,

Mişel Benrey,

Yusuf Tezman,

Ceri Benardate,

Albert Şilton,

Hanri Mitrani,

Seyfi İşman,

Moris Fransez,

Nesim Benbanaste,

Anri Erol Koronyo,

Viktor Sidi,

Sami Hodara,

Josef Tari,

David Altares,

Mair Nas

Selim Razon,

Gabriel İpekel,

Erol Baruh,

Naim Güleryüz,

Sami Granit,

Eli Pardo,

İzidor Baruh,

David Elhadef,

Nesim Sonsino,

Erol Biçaco,

Erol Elia Penso,

Sami Day,

Maryo Frayman,

Mordo Zakuto,

Eli Yaffe,

Yusuf Behar,

Darya Fridman,

Mordahay Diko Ovadya,

İsak Haliyo,

Rıfat Hasan,

Moris Kohen,

Daniel Navaro,

Henri Russo,

Hayati Zakuto,

Moşe Moris Benhabib,

Josef Kohen,

Samson Soni Alev,

Alen Hananel,

İsak Kohen Hemsi,

Elieser Meranda,

Ebram Mizrahi,

Simon Telvi,

Nesin De Eskanasiz,

Yusuf De Eskanasiz,

Moiz Derkazcu,

Jak Kamhi,

Yusuf Gerez,

Yaşar Levent,

Roje Asseo,

Nesim Güveniş,

Albert Meşulam,

Viktor Saul,

Mayir Gaon,

Leon Marcel Kuruyel,

Zeki Kovos,

Yomtov Tovi Franko,

Sami Herman,

İzzet Kayan,

Yusuf Behar,

Beno Frayman,

İsak Behar,

Kemal Akohen,

Mois Kohen,

Eli Ateş,

Vitali Saporta,

Josef Joe Koronel,

Mişel Boritzer,

Josef Franko,

Avram Fresko Değerli,

Albert Sidt,

Lazar Benezra,

Eli Salah,

Moris Menahem Benbaset,

İsak Eskenazi,

Yazar Elyazar,

İsak Roso,

Yusuf Taragano,

Amri Hiyago,

Moris Pardo,

Amri Moaraf,

Nedim Görel,

Maryo Aziz,

Rober Mizrahi,

İsak Levi,

Yuda Reyna,

Moşe Haleva,

Robert Sason,

Hayim Vitali Meşulam,

Albert Benhabib,

Soli Amado,

İzak Telvi,

İzzet Keribar,

Nesim Nino Nahmiyas,

Yako Asayas,

Mihael Levi.

"İSKİ HORTUMLAMASI” VE B’NAI B’RITH

1993 senesinde meydana gelen "İski Hortumlaması”, "Susurluk" mu büyük ve vahim yoksa, o mu, sualini insanın aklına getiriyor.

Esasında aralarında “pek” fark yok; ve aslında bu ülkede nice "İski Hortumlamaları” nice "Susurluk"lar var da, üzerlerine gidilemiyor, ancak "ucundan" dokunuluyor demek mümkün...

Çünkü, bu tip necaset fışkıran vukuatların üzerine gitmek, özellikle bu nizam içerisinde mümkün değil; bir nev’i nizamın-düzenin intiharı olur...

Öyle ilişkiler mevcut ki...

Siyasetçiler, Partiler, Tüccarlar, Öğretim Üyeleri, Askerler, Polisler, ve tabii ki Mason ve Yahudiler, ELELE vermişler ve “kanla kurdukları” bu nizamı bu SOYGUN VE HORTUMLAMA NİZAMINI sürdürebilmek için -basit/pragmatist hareketler harici- birbirlerinin üzerlerine gitmemeye, eğer bir şey deşifre olursa, “yön değiştirmeye” yeminliler...

Hepsi aynı yerden “tekris edildiğinden” başka türlüsü de beklenemez zaten...

İşte "İski Hortumlaması” veya "İski Skandalı”na da bu gözle bakmak ve yanaşmak gerekiyor.

Yoksa; meseleye "magazin" seviyesinde yanaşılırsa, vukuat, “kıskanç bir kadının, sevenleri hazmedememesi” olarak görülür ve buzdağının görünür yüzünün dahi farkına varılamaz ki nerede kaldı ipuçlarını takip ederek daha derinlere inmek mümkün olsun...

Kaldı ki, “kıskanç kadın” -Ergun Göknel’in eski eşi- Nurdan Erbuğ’un açıklamalarında dahi, bu “ipuçlarını” bulmak mümkündür.

Nurdan Erbuğ, Ergun Ergun Göknel’in, "siyasette başarı için önemli yerlerle” ilişki içinde bulunmak gerektiğini söyleyip, “masonlarla ilişkisini Prof. Selçuk Erez ve Üstad Pınar Aran"ın sağladığını açıklamıştı.

Prof. Selçuk Erez, "İdeal Locası”nda tekris edilmiş bir Masondur; bir ara "Meşale Locası”nın “1inci Nazırı” olduğuna göre şu anda çoktan 33üncü Dereceye çıkmış olması gereken birisidir ki, zaten o günlerinde dahi “localarda konferans verdiğine” göre, zaten “mühim” bir şahsiyettir.

Pınar Aran ise, "Özlem Locası”nın Üstad-ı Azamı”dır...

Yine...

"Kıskanç kadının” açtığı boşanma davasında Ergun Göknel’in avukatı, “bila ücret” çalştığını söyleyen, Çetin Yıldırakın...

Çetin Yıldırakın, "International "B’nai B’rith Teşkilatı”nın geçtiğimiz senelerde Türkiye’ye gelişini organize eden, “Gün Locası”nın Kurucusu bir Üstad-ı Azamı’ ve “Türkiye Yüksek Mason Şurası Üyesi’dir ki, "Türk Kalp Vakfı”nın da kurucu başkanıdır. (Bir not, “derin devlet”in bir başka “tüccar” kimlikli elemanları (hortumcuları!) olan Ceylanların Kanlıca’daki malikanelerinin de -Mahmud Ceylan’ın “kadın düşkünlüğü” sebebiyle- kadın arkadaşlarıyla müdavimlerindendir.)

Çetin Yıldırakın, kurucu olduğu Loca’dan sonra “Defne Locası”na geçmiştir ki, bu Loca’da Bensiyon Pinto ile b.irlikte faaliyet göstermiştir.

Bensiyon Pinto?..

Bu, çok mühim bir zat...

Hahambaşılıkta vazifeli olan biridir Pinto...

Yahudi Cemaatinin temsilcilerindendir.

3331 kayıt numarasiyle “Hürriyet Locası”na kayıtlıdır.

"500. Yıl Vakfı” İdare Kurulu’ndadır.

Bensiyon Pinto, Ergun Göknel’in, "boşanma için” harcadığı 800.000 Doları, -Ergun Göknel’in ifadesiyle-, Amerikan ve Dünya Musevi Teşkilatı’ndan temin eden” adamdır.

Çetin Yıldırakın da zaten Pinto’nun "ricası üzerine” Ergun Göknel’in avukatlığını yaptığını açıklamaktadır.

Bensiyon Pinto’nun avukatının ismi de Rıfat Saban; o da Yahudi..

Bensiyon Pinto da verdiği ifadede, “Ergun Göknel, 11 sene Musevi Cemaati içinde çalıştı. Patronu museviydi” diyordu.

Peki Ergun Göknel’in "patronu" kim?..

Aron Habib!..

O dönemde Hahambaşılık İcra Kurulu Başkanvekilliği vazifesinde olan yani David Aseo’dan (ölü) sonra gelen ilk kare asdan biri.

"500. Yıl Vakfı” üyesi...

Batmakta olan "Plastel Şirketi”nin sahibi iken, “işçisi” Ergun Göknel’in İSKİ’nin başına geçmesiyle “depara kalkan” bir adam...

Oğulları Aron ve Cavit Ari Habib ile de bu faaliyetini devam ettirmiş ve onlar adına kurduğu şirketlere de “ihale” almış veya “komisyonculuk” yapmıştır

Ergun Göknel’in Başkanı, devrin İstanbul belediyei Başkanı’nın ismi, Nurettin Sözen...

Sözen’in ifadelerine göre, "kendisinin Musevi cemaatiyle ilişkilerini ve randevularını düzenleyen adam” idi Ergun Göknel...

Ergun Göknel, Prof. Selcuk Erez ile birlikte Sözen’in "beyin takımını” meydana getirilyordu. Sözen, SHP’nin üyesiydi.

"Meşale Locası”nın “1.Nazırı”yken Prof. Selçuk Erez, bir başka SHP’li Belediyenin, Kadiköy’ün Başkanı da, Cengiz Özyalçın da aynı Loca’nın azasiydi.

Buradaki "kilit adam", Prof. Selçuk Erez; "Üstad-ı Azam” olmasını her yerde kullanıyor; çünkü, Sözen ile Ergun Göknel’i tanıştıran da odur.

Tanıştıkları yer ise "Taksim Toplantıları”...

"İski Hortumlaması”nı ayrı bir bahis olarak ele alıp, “kim, kimdir, necidir?” diye bir makale yazmak bir söz olarak kalsın, "B’nai B’rith Teşkilatı”nın anlatıldığı bir tetkikde bu kadar bahsi yetir.

Yukarıda anlatmaya çalıştığımız "İSKİ HORTUMLAMASI”nda ismi geçenlerin, -Belediye Başkanları (“mason” olmaları ve çok önemli bir noktada durmaları ayrı bir mesele!) ve Prof. Selçuk Erez hariç,- hepsi B’NAİ B’RİTH-FAKİRLERİ KORUMA DERNEĞİ ÜYESİDİR!

13 Mayıs 2003

Derkenar:

"İski Hortumlaması” haricinde, yine aynı dönemde basına yansıyan Alarko Holding’in Büyükçekmece Gölü su havzası içinde inşa ettiği "Alkent Vilları” meselesi ile İGDAŞ’ın ihaleleri çevresinde yaptığı birtakım hilekarlıklar vardır.

İETT Gaz Dairesi Eski Başkanı ve yabancı tetkik firmalarının raporlarına ve hele ki, belediye seçimlerinde partisinin ve kendisinin bu “vukuatları” mezbul miktarda kullanmış olmasına rağmen, Refah Partisi’nden İstanbul Belediye Başkanı seçilen R. Tayyip Erdoğan’ın, İGDAŞ ihalelerini yine aynı firma ile, ALARKO HOLDİNG ile devam ettirmesi calib-i dikkat bir hadisedir.

ALARKO HOLDİNG’in iki başkanı Üzeyir (Hezekiel) Garih ile İshak Alaton, Tayyip Erdoğan’ın herdaim yanında olmuş ve “yeni parti/yenilikçi parti” hareketini SONUNA KADAR desteklemiş insanlardır.

Sitemizde yeralan "RECEP TAYYİP EDROĞAN’IN PARTİ PROGRAMININ TENKİDİ” başlıklı makale ve ekleri okunduğu takdirde aralarında mali birtakım münasebetlerin de bulunduğunu görülmektedir.

Bunun yanında, Üzeyir/Hezekiel Garih, 33üncü Dereceden bir Üstad-ı Azamdır(dı!)

Kumaşların kalitelisi ve gözdesi olan atlasdan hareketle kurulmuş, üyelerinin hepsinin Yahudi olduğu ATLAS LOCASI’nın da azası... (İsak Alaton da tabii.)

Her ikisi de "500. Yıl Vakfı”nın üyesi...

Üzeyir Garih’in bir hususiyeti daha var, Jak Kamhi’nin yerine (vekaleten, diyelim.) Mossad’ın Türkiye mümessilliğini de yaptığı söylenmektedir.

Aynı zamanda...

Hahambaşılığın kareasında yeralan, Fakirleri Koruma Derneği’nin üyesi Aron Habib ile de akrabalar; "bacanak" münasebeti...

Alarko Holding’in, -vukuatlar esnasında- Yönetim Kurulu Üyesi olan ve ismi basında çokça geçen Yusuf Tezman da, Fakirleri Koruma Derneği’nin üyesi...

Bütün bu ilişkiler “bir kısım medyada”, İski vukuatını "yerli P2 Skandalı!” olarak isimlendirmeye kadar gitmişti ki, bu isimlendirme haklılık payı mevcuttur.

Böyle habis bir teşkilatlanma ve o habaseti bile bile onlarla işbirliği yapan ve nihayetinde “TC Başbakanlığı”na kadar uzanan bir adam...

Kimileri, "siyaseten mazur!" görebilirler, "reel politika" diyebilirler; bütün bunları kabul ederiz, çünkü, bütün bunlar “münasebeti” kabul etmek ama ona bir "tevil yolu" bulmak demektir.

O "tevil yolu" üzerinde münazaralar yapılabilir.

Ama hiçbir "tevil", bu habis işleri yapanların “lanet olasıcalar” oldukları “realitesini” reddedemez.

Son bir not...

Mayıs’ın 13’ünde (bugün) R. Tayyip Erdoğan ile İtalya Başbakanı Berluskoni biraraya geldiler ve "Aria"nın “Aycel”le dest-i izdivacını açıkladılar.

Ticari anlaşmanın sakatlıkları ve zararları hususu ayrı bir bahis olmakla beraber, burada Fakirleri Koruma Derneği adı altında faaliyet gösteren "B’nai B’rith Teşkilatı”nın "yerli P2 Skandalı”na karışmış adamlarının desteklediği Türk Başbakan ile ne garibtir ki, adı 1981 senesinde İtalya’da meydana gelen "P2 Locası Skandalı”nda ismi en üst sıralarda yeralan Berluskoni’nin biraraya gelmesi, sadece bu “tevafuk” sebebiyle bile SİYONİZMİN HABASET KUVVETİNİ göstermesi bakımından enteresandır, diye düşünüyoruz.

Kaynak:

2006-07-10T06:45:00.000-07:00

FİLİSTİN'İ KİM SATTI?

Yahudilerin, Filistin'e yönelik yerleşme, yurt ve bağımsız ülke kurma operasyonları Temmuz 1882'lerde resmen başlamıştır. Önceleri Batılı Yahudi zenginlerin Filistin'den para ile Yahudiler için Osmanlı'dan toprak satın alma girişimleri ile başlayan bu operasyonlar, siyonizmin lideri Theodor Herzl'in 1896-1902 yılları arası tam beş defa İstanbul'u ziyaret ederek amacına ulaşmak için yaptığı girişimlerle yeni bir boyut kazanmıştı.1 II. Abdülhamid Theodor Herzl'in her teklifini -vaat ettiği para ve medya desteğine rağmen- kesin bir dille reddetmiş, padişah, arkadaşı Newlinski aracılığı ile Theodor Herzl'e şu ültimatomu göndermişti:

''Eğer Bay Herzl, senin arkadaşın ise ona söyle, bu meselede ikinci bir adım atmasın. Ben bir karış dahi olsa toprak satmam. Zira bu vatan bana değil, milletime aittir. Milletim bu vatanı kanlarıyla mahsüldar kılmışlardır. o bizden ayrılıp uzaklaşmadan, tekrar kanlarımızla örteriz. Benim, Suriye ve Filistin alaylarımın askerleri birer birer Plevne'de şehit düşmüşlerdir. Bir tanesi bile geri dönmemek üzere hepsi muharebe meydanında kalmışlardır. Devlet-i Aliyye bana ait değil, Türk milletinindir. Ben onun hiç bir parçasını veremem. Bırakalım Musevi'ler milyonlarını saklasınlar; benim imparatorluğum parçalandığı zaman Filistin 'i karşılıksız ele geçirebilirler.Fakat yalnız bizim cesetlerimiz parçalanarak, bu ülke taksim edilebilir. Ben, canlı bir beden üzerinde ameliyat yapılmasına asla müsaade edemem.” 2

“Filistin’i Satmayız.”

Fakat buna rağmen bugün 0lduğu gibi dün de Yahudiler Avrupa'da ''Ermeni Meselesi''nde Türkiye'yi destekleyecek, Osmanlı'nın Avrupa'daki borçlarını ödeme girişiminde bulunanacak, hatta 30 milyon sterlini bulan tüm Osmanlı borçlarını Filistin'e karşılık tasfiye etme ve ödeme girişiminde bulunacaklardı. Hiç 0lmazsa Hayfa dahil Akka sancağı kendilerine verilmeliydi. Fakat Osmanlı yetkilileri, buna karşılık, Yahudi girişimcilere ekonomik bazı imtiyazlar verebileceklerini, ama asla Filistin'i vermeyeceklerini söylüyorlardı.

Washington'daki Osmanlı Büyükelçisi Ali Ferruh Bey, 24 Nisan 1899'da bir Amerikan gazetesine verdiği demeçte "Ceplerimize milyonlarca altın doldursalar; hükümetimiz Arap memleketlerinin hiç bir bölümünü satmak niyetinde değildir'' diyordu. Ali Ferruh Bey aynı beyanatında, Filistin meselesinin ekonomik değil, siyasi bir mesele olduğunu, bu nedenle de Maliye Nezareti'ni ilgilendirmediğini söylemişti.3

Siyonistlere Tedbir

II. Abdülhamid, sadece Siyonistlerin teklifini reddetmekle kalmamış, onlara karşı Filistin'e yerleşmemeleri için etkin önlemler de almıştı. Bu nedenle de büyük güçler nezdinde diplomatik girişimlerde bulunulmuş, Musevilerin Siyonistleşmesini engellemeye çalışmış, Duhuliye Nizamları hazırlatmış, Siyonistlerin yabancı himaye elde etmelerini önlemek için çaba harcamış ve Filistin'den Yahudilerin arazi satın almalarını yasaklamıştı.

Önce Alman İmparatoru II. Wilhelm ile görüşerek ona Herzl'in tasarısının (Siyonizmin) ''Osmanlı'nın toprak bütünlüğü ve egemenliği'' prensibiyle bağdaşmadığı anlatılmış, daha önce Siyonizme destek veren Almanya 1900'lerde bu tavrından vazgeçmişti. Ağustos 1903'de Rus İçişleri Bakanı Plehve, Dr. Herzl'e bir mektup yazarak, “Amacı Filistin'de bağımsız bir devlet kurmak olduğu sürece Rus Hükümeti olarak Siyonizm'in arkasındayız'' diyordu. Ancak kısa bir süre sonra Rusya bu vaadini unutarak Siyonizmi desteklemekten vazgeçmemişti. Fransa Hükümeti, Filistin'i asırlardır göz diktiği Suriye'nin içinde mütalaa ettiğinden Siyonizme zaten karşı idi. Ancak İngiltere ve ABD'de Siyonistlere büyük bir destek vardı.

II. Abdülhamid, Amerika'da çok etkin olan Yahudi lobisini Siyonizmden vazgeçirebilmek için 1898'de Amerikalı Müslümanların lideri Muhammed Webb aracılığı ile Amerikan Yahudilerinin lideri Richard Gottheil'e ulaşmayı başarmış, ona, ''Filistin'e Yahudi iskanı'' emelinden vazgeçme çağrısı yapmıştı, Osmanlı devleti, özellikle Amerika ve Rusya'daki dindar ve reformcu Yahudi gruplarla temas kurmuş, özellikle onlara, Filistin'de bağımsız bir devlet kurulursa vatandaşı oldukları ve müreffeh yaşadıkları ABD ve Rusya gibi ülkelerde herşeylerine el konulacağını, kendilerinin hiç bir maddi imkanı olmayan Filistin'e sürüleceklerini anlatmıştı, Özellikle ABD'de Siyonist Federasyonu'nun üye kaybetmesi bu girişimlerin etkili olduğunu göstermektedir.

Bu arada hususan Filistin'e yerleşmek isteyen Musevilerle ilgili de, Osmanlı ülkesine girişleri ve, yerleşmelerini engelleyici ciddi önlemler alınmıştı. Önce; yurtdışındaki Osmanlı temsilciliklerine bir yazı göndererek, şüpheli Musevilerin pasaportlarının vize edilmemesi istenmişti, Avrupa'daki Siyonist faaliyetler yakından izlendiği için özellikle Hayfa ve Yafa limanlarında Osmanlı ülkesine giren kaçak Museviler kendilerini bekleyen Türk güvenlik güçlerince sınırdışı ediliyordu, Ekim 1882'de Osmanlı yönetimi, hac yapacaklar dışında tüm Musevilerin Filistin'e girmesini yasaklamıştı, Ancak bazı Siyonistler, kendilerine hacı süsü vererek Filistin'e yerleşmeyi başarmışlardı.

Dahiliye Nezareti, 1884'de hacı dahi olsalar vizesiz Yahudilerin Filistin'e girmesini yasaklamıştı. 1887 ilkbaharında Filistin'i ziyaret edecek Yahudi hacıların süresi de bir ayla sınırlanmış, Musevi ziyaretçilerin ülkeyi terk etmeleri için girişte oldukça yüksek bir depozito alınmıştır. Museviler bu kez bir büyük ülkenin vatandaşı olarak Osmanlı ülkesine yerleşmeye çalışmışlar, Ağustos 1898'de Filistin kapıları hangi ülkenin vatandaşı olduğuna bakılmaksızın tüm Yahudilere kapatılmıştır.

Kırmızı Pasaport

21 Kasım 1900'de yayınlanan Duhul Şartları Nizamnamesi ile Siyonistlerin Filistin'e yerleşmesini önlemek için ''Kırmızı Pasaport'' uygulaması başlatılmıştı. Bu arada Osmanlı ülkesinde yaşadığı halde ABD ve İngiliz vatandaşı olup bazı haklar kazanmak isteyen Museviler de, tabiiyetine girdikleri ülkelerde yaşamak zorunda bırakılmışlardı.

1867 tarihli Osmanlı Arazi Kanunnamesi Musevilerin Kutsal Topraklarda arazi almalarını engellemiyordu. 5 Mart 1883'de çıkarılan yeni kanun yabancı Siyonistlerin Osmanlı ülkesinde taşınmaz mal satın almalarını yasakladığı halde, Osmanlı vatandaşı olan Yahudilere herhangi bir yasak getirmiyor, bu nedenle de yerli Yahudilere Siyonist örgütlerce para verilerek bölgede önemli bir toprak parçasının Siyonistlerce satın alınması sağlanıyordu.

Böylece bazı Siyonist koloniler kurulmuştu.4 İleride nakledeceğimiz önemli bir belgede de görüleceği gibi, bir çok yerli halk ve bürokrat, bu işten para kazanma arzusuyla, bu yıllarda Filistin'in önemli bir bölümünün Yahudilere satılmasında aracılık yapmışlardı.

II. Abdülhamid yönetimi, bu konuda bölgeden gelen şikayetleri de göz önünde bulundurarak, 1892 sonbaharında bir dizi yeni önlem almak zorunda kalmıştır. Yerli ve yabancı kim olursa olsun Yahudilerin taşınmaz mal almalarını yasaklanması, mahalli kadastro ve halka bildirilmişti.5 Bu yıllarda Osmanlı ülkesinde yabancılara toprak satmak “hem vatan hainliği hem de ahiret azabının” nedeni olarak görülüyor, Padişahın (II. Abdülhamid'in) özel izni olmadan yabancılara toprak satma ve okul, hastane açma gibi misyonerlik kurumlarıyla ilgili haklar kesinlikle verilmiyordu.6 Sultan II. Abdülhamid, toprağını satmak zorunda kalan Filistinli Arapların topraklarını “Hazine-i Hassa” adına kendisi satın alıyordu.

Filistin'i Satanlar

15 Ağustos 1893'de üç Filistinli yöneticinin gönderdiği bir rapor, Filistin'de yaşananları, ihanet ve gafletleri bir bir ortaya koyuyordu. Raporu, Akka'nın eski Umumi Müdürü Nabluslu Muhammed Tevfik, Bihke'nin eski Reji Müdürü Muhammed Said ve Bihke'ye bağlı Bihar Nahiye Müdürü Beyrutlu Suphi Efendiler hazırlamışlardı. Bu iki sayfalık önemli raporu sadeleştirerek ve kısaltarak Filistin'i kimlerin sattığını merak edenlerin dikkatlerine sunmak istiyoruz. 7.

''Romanya ve Rusya göçmeni Yahudilerin Osmanlı ülkesinde, özellikle Filistin'de iskanları, Filistin’e girmeleri ve burada arazi satın almalarının padişahın yüce emri ile yasaklandığı herkesçe bilindiği halde bazıları özel çıkar ve menfaatleri, bazıları da bozguncu, zararlı fikir ve düşüncelerinin etkisiyle bu emre uymamışlardır. 1890 senesinde Yafa ve Hayfa kasabalarında Baron Hirsch’in adamları Mösyö Henger ve Mayer Zelyan aracılığı ile Yahudiler için toprak satın alınmış, Rus tebaası 140 aile Hayfa havalisine yerleştirilmişti.

Bu işte onlara Akka mutasarrıfı Sadık Paşa, eski Hayfa Kaymakamı Mustafa Efendi Kanavetti, Yeni Hayfa Kaymakamı Ahmed Şükrü, Akka Müftüsü Ali, Hayfa Belediye Reisi Mustafa ve Hayfa İdare Meclisi Azasından Necip Efendi aracılık yapmışlardı. Bu ekip düzenledikleri sahte mukavele ve belgelerle eski Adana Mutasarrıfı Şakir Paşa ve Cebel-i Lübnan ahalisinden Selim Ve Nasrullahi’l-Havari’nin vaktiyle 800 liraya aldıkları Hayfa yakınlarındaki mülkleri; Hazire, Dordore ve Nefbate çiftliklerini 18.000 liraya satmış, ayrıca kendileri de 2000 lira aracılık parası almıştır. Bu satış sonrası bir gece içinde Hayfa Polis Memuru Aziz ve Zabıta Memuru Yüzbaşı Ali Ağaların marifetiyle Rus göçmeni 140 aile Hayfa sahillerindeki bu araziye yerleştirilmişlerdi. Padişah idaresi (emri) nedeniyle arazi satışının yasak olduğunu çok iyi bilen Hayfa Belediye Başkanı Mustafa Efendi, salahiyetini kullanarak sahte ve kadim (çok eski) tarihli bir ruhsatname ile burada 140 haneli yeni bir Yahudi köyü kurmuş, onlardan bir de vergi alarak yıllardır Osmanlı vatandaşı olduklarını belgelemeye çalışmıştır. Bununla da yetinmeyen Mustafa Efendi güya bunların yıllarca Safed ve Taberiyye kazaları arasında bulunan “Mizrate'l-Hafize” köyünde asırlardır, yaşadıklarını, ama nüfuslarının unutularak kaydedilmediklerini ileri sürerek onları Osmanlı nüfusuna kaydetmiş, 140 fakir Yahudi ailesinin altısından, birer mecidiye, toplam altı mecidiye, “nüfusa geç kaydolma” cezası almıştı. Böylece bir gecede 140 Yahudi aile Osmanlı vatandaşı olarak Osmanlı fakirlik ve ilmühaberi verilerek bir çok devlet hizmetinden bedava yararlanmaları sağlanmıştı.'

Kıskanç Misyonerler

Şikayetçilere göre Hayfa ve Akka'da bu yolla Yahudilerin iskanı sürekli hale getirilmiştir. Bundan başka Baron Bilavaroş'un vefatıyla sahipsiz kalan Zemarin köyüne Yahudi koloniciler el koymuş, Baron Roşeyle yönetimindeki 700 hane Yahudi bu köye yerleştirilmişti. Daha sonra da her ne yapılmışsa yapılmış bu arazi Yahudilere Padişahın emrine aykırı olarak satılmıştı, Bu köyün çevresindeki Eşfiya, Emma'l-Altun ve Emma'l-Cemal adlı üç köy de bu arazinin içinde gösterilmiştir. 2-3 bin kuruş kıymetinde harap bir arazi, Akka Mutasarrıfı Sadık Paşa tarafından 2.000 liraya Yahudilere satılmıştır, Hayfa ve Yafa arasında bulunan Hazine-i Hassa ile bitişik, dönümü bir kuruştan alınan Haşmezrezzake adlı 30 bin dönüm arazi, 30 bin liraya Yahudilere satılmıştı, Yine dönümü 3 kuruşa alınan beş bin dönümlük arazi de 15.000 liraya Yahudilere satılmıştı, Bu, şebekenin faaliyetlerini bütün bütün ortaya çıkarmıştı.

Raporun bir başka bölümünde ise misyoner örgütlerin bölgede nasıl mülk sahibi olduklarını göstermesi açısından çok önemliydi:

''Bunlara ilaveten devletçe o havalide çok önem verilen Cebel-i Kermil adıyla meşhur bir yerin büyük bir bölümü -15 bin dönümden fazlası Belediye Reisi Mustafa Efendi el-Halil ve İdare Meclisi Azası Necip Efendi İlyas’ın girişimleri ve aracılığı ile Fransız rahiplerine satılmıştı.

Bunun üzerine onlarla rekabet eden ve onları kıskanan Alman rahiplerin girişimi başlamış, onlara da çok ucuz bir fiyatla on bin dönüm toprak satılmıştır. Bunun üzerinden çok zaman geçmeden , üçüncü bir güç olarak İngilizler ortaya çıkmıştı. Elsten İngiliziyye adlı kadın misyoner ve Hayfa İngiltere Konsolosu Mösyö Smith'in mesaisiyle beşbin dönüm arazi de sus payı olarak İngilizlere verilmişti. Bu uygunsuzluklara tahammülü olmayan Akka mutasarrıfı merhum Zeyyur Paşa; Hayfa Bidayet Mahkemesi'nde Trabluslu Muhyiddin Efendi Selhim'in reisliği döneminde dava açtırmıştır. Davayı Hükümet-i Seniyye'nin vekili olarak eski Nasıra Kaymakamı açmıştı Dava hüküm safhasına gelmişken o sırada Sadaretten gelen bir telgrafla dava tatil edilmiş ve Zeyyur Paşa Kale-i Sultaniye (Çanakkale) Mutasarrıflığına tayinle bölgeden gönderilmişti.

Yıllar önce yaşanan bu gelişme nedeniyle ''her parçası cana bedel olan bu münbit vatan toprağı, Şeria kıyıları ve Kermil dağı mürur-i zaman gerekçesiyle yabancılara (Batılı emperyalistlere) peşkeş çekilmişti.”

Bahailer'in Rolü

Raporun son bölümünde ise bir başka ihanetin belgeleri ile karşılaşıyoruz. İnanç ve düşünceleri nedeniyle idam edileceği İran'dan Osmanlı ülkesine sığınan, gönderildikleri Edirne'de ayrı fraksiyonlara ayrılarak birbirlerine saldıran ve bu yüzden bir bölümü Akka 'ya sürülen Bahailer de 8 bu işte Yahudilere aracılık yapmakta ve bu iş ten para kazanmakta idiler. Raporun son bölümünde de konu anlatılırken Akka'da sürgün bulunan Bahailerin lideri Abbas (Abdülbaha) Efendi'nin bu işteki rolü de şöyle anlatılır:

“Ve el an Akka'da menfa (sürgün) ve sahip olduğu servet ü saman ve nüfuz sayesinde her istediğini icraya muktedir bulunan İranlı Abbas Efendi ile hem-efkarı (fikirdaşı) Hayfa Belediye Başkanı Mustafa ve şimdi mahkeme azası olan eski idare Meclisi Azası Necip Efendi ittihat ve ittifak ile bazı fakir ahalinin arazilerini ellerinden ucuz ucuz alarak tahliye ve daha sonra da Yahudi ve ecnebilere satarak menfaatlenmekten kaçınmamışlardır.”

Yahudilerin maddi fedakarlıkları sonucu onlarla iyi geçinen yerel yöneticiler genelde onlara itibar etmiş, Müslümanlara fazla yakınlık göstermemişlerdir, Bunlardan biri olan Maykeri Nahiyesi Müdürü Çerkes Ali Ağa, Yahudilerin kalp akça bastıkları ihbarı üzerine Yahudi köylerine gidip soruşturma yapmak isteyince tahkir ve saldırıya uğramış, daha sonra da onların girişimleriyle azledilmişti. Onun gönderilmesinden cesaret alan Yahudiler bir takım silah ve mühimmat depolamaya, gizli eğitim kurumları açmaya ve kendilerini engelleyebilecek kişileri hapis ve işkence ile yıldırmaya başlamışlardı. 9

Daha önce de vurguladığımız gibi II. Abdülhamid bu ve benzeri raporları çok iyi değerlendirmiş, yeni uygulama ve kararlarla Siyonizmin en azından kendi döneminde Ortadoğu'da yerleşip yeşermesini önlemeye çalışmıştır.

1 Mim Kemal Öke, Kutsal Topraklarda Siyonistler ve Masonlar, İstanbul 1991, 3. Baskı, Çağ Yayınları, s. 53-55

2 Yaşar Kutluay, Türkiye ve Siyonizm, İstanbul, 1973, s.108-109
3 Mim Kemal Öke, A.g.e., s. 91

4 Mim Kemal Öke, A.g.e., s. 83-98

5 Mim Kemal Öke, A.g.e., s. 97

6 Başbakanlık Osmanlı Arşivi, İrade Dahiliye, 30 Ca. 1311, nr:40

7 Başbakanlık Osmanlı Arşivi, Y.PRK.AZJ 27/39

8 Ahmet Fettahoğlu, “Yüce Adalet Evi’nin Sakinleri:Bahailer”, Tarih ve Düşünce Dergisi, Şubat 2001, sayı:16, s. 12-23

9 Başbakanlık Osmanlı Arşivi Y.PRK.AZJ 27/39

(Ahmet Ucar. Tarih ve Düşünce Dergisi. Haziran 2002. Syr: 20-23)

2006-07-07T04:59:00.000-07:00

Kanalizasyonların Efendileri”nin Hainlikleri; “Efendi” Üzerine Makaleler -2

“YENİ HARMAN”DAKİ “PİSLİK” KAVGASI!

Efendi-2” hakkında matbuat âleminde pek birseyler yazılmasa da, internetde bayağı bır gürültü çıktığı bilinen bir şey. Matbuatda yazılmamasının sebebi, netameli bir mevzu olması gibi, geçen yazımızda bahsettiğimiz “yürütme” meselesi de olabilir. İş adamlarının “önümüzü görememeye basladık” demeye basladığı bir devirde, “karanlıkları aydınlatan bir ışık” diye yadedilmeye kimsenin niyetinin olmadığı anlaşılıyor.

Fakat bunun yanında, bu kitabı “paylaşamayanlar” da mevcut!

Cuntacı “Küçükeynlerden Yalçın”ın karargâhı haline gelmiş bulunan “Yeni Harman” isimli derginin Temmuz tarihli 96ncı sayısında kitaba hemen ilk sayfalarda yer ayrılmış ve şöyle bir başlık atılmış:

“ ‘Copy Paste’lerın Efendisi Soner Yalçın’ın Büyük Sırrı… ”

Hemen anlaşılacağı üzre, “itiraz” veya “tenkid” kitabda anlatılan “şey”lerin doğruluğu veya yanlışlığı üzerine değil; bunların bir yerden “copy paste” yapıldığı yani “çalındığı” noktasında!

İtirazı yapan ise, “Sinan Karasu üzerinden” Tayfun Er gerçek isimli Gökyüzü rumuzlu İzmirli eski Dev-Yol’cu Rumeli göçmeni tip!..

Dergideki yazının başlığından anlaşılacağı gibi, iddia, Küçükeynlerden Soner’ın kitapda yazdığı yerleri internet ile bazı kitaplardan derlediği, derlemesini bırakın “kaynak” göstermediği üzerine…

Gerçi kitabın sonunda sayfalar süren bir ‘kaynaklar’ kısmı var ama demek ki bu Tayfun Er isimli Gokyüzü’nü memnun etmemiş… Etmemesi de tabiî; Küçükeynlerden Soner, “kaynak” olarak çoğunlukla webpage’leri kullanmış, bu o kadar bariz bir şey, fakat hangi bilgileri hangi sayfalardan aldığını göstermemiş; ne yapmış peki?..

Şunu:

“parsimony.net” isimli Almanya menşeli ve içinde bircok türkce sayfa olan bir “forum sayfa”sını adres vermis: “f27.parsimony.net”, olarak… Fakat bu yeterli degil, bu sayfaya girildiğinde Almanca bir sayfa cıkar ve oradan bir netice elde edilemez. Onun, “f27.parsimony.net”de hangi “forum”oldugunu gosterir numarayı da vermeliydi.

Tayfun Er isimli Gökyüzü’nun Küçükeynlerden Soner’i, “çalmak”la suçladığı forum sayfası şu: “f27.parsimony.net/forum67053”… Bu sayfayı açtığınızda ise, karşınıza TERKEDİLMİŞ bir forum sayfası cıkar!

Bu forum sayfasının ne önemi var peki?..

Orası Tayfun Er rumuzlu Rumelili İzmir çocuğu Gökyüzü’nun, bir forumda desifre edildikten sonra KAÇARAK AÇTIĞI ve “kaçtı” denmemesi için bir müddet kullandığı bir forumdur, ismi de “SANDAL FORUM”…

Gökyüzü, bu forumda, daha evvel diğer forumlarda yazdığı yazılar ile, başkalarının bulduklarını “derleyip toparlayarak” tekrar yayınlamış, bir müddet sonra da hem forumun şifreli olması hem de gereken ilginin gösterilmemesi ve ozellikle de “can güvenligi” bahanesiyle “Tarih Birikimi… Gunlerin Birikimi” gibi “seylerle” biraz oyalanıp forumu terkedip ortadan kaybolmustur. (Ama hala bu forumun onlarındır; silinmemistir, demek ki tutuyorlar hala ellerınde.) (1)

İnternetde “bunlarla” uğrasan “ÖYLESİNELAF@” arkadaşın tesbitiyle söylersek, “bunlar tek başlarına kaldıkları zaman HİÇBİRŞEYLER”; “Sandal Forum”un hâli de buna delildir.

Gökyüzü’nun itirazının haklı yanları var elbette, ki bizim de devamlı söylediğimiz budur, varolanların “çalınması” ile yapılan işlerdir ve bunlarda da bir “İLK BEN SÖYLEDİM!” budalalığı vardır.

Bundan Küçükeynlerden Soner pay sahibi oldugu gibi Gökyüzü de ve en büyük megolaman Kücükeynlerden Yalçın da pay sahibidirler; hatta simdi sütun komşusu gibi birsey oldukları Megolaman Profesorü, Gokyüzü, “Tekelistan” isimli kitabında Orhan Pamuk hakkında soylediği (“Kar” isimli romanı üzerinden) “şey”leri kendisinden “intihal” yaptığı yönünde tenkid etmisti; yani “intihal”, bu “Sabatay avcısı beceriksiz cuntacı”takımının baskın karakteri!..

Peki Gökyüzü bu “intihal” meselesinde ne kadar haklı?..

Dikkat ederseniz, Gökyüzü rumuzlu, “Hasan Tahsin Gazetecilik Ödülü” sahibi, -kendi iddiasiyle sabatayci- Uzanlarin “gastecisi” İzmirli Tayfun Er, “benden çaldı” demiyor, “şu forumdan çaldı” diyor. İşte burada da bunların ne kadar MEGOLAMAN oldukları bir daha ortaya cıkıyor!

“Efendi2”nin “kaynaklar” kısmında bir forum adresi daha var: “f1.parsimony.net”

Peki burası neresi?..

Burası, Gökyüzü’nün, “Rumelili bir göçmen çocuğu olan Tayfun Er” olduğunun deşifre edildiği, yazdıkları şeylerin GARAZ kokan saçmalıklarla dolu olduğunun söylendiği, fazla hararetlenme sebebiyle de “ben tatile cıkıyorum; eğer hayatta olursak tekrar görüşürüz” diyerek kaçtığı “TARİH VE DEMOKRASİ FORUMU”dur; “f1.parsimony.net/forum789.”

Gökyüzü, bu forumda uzun bir müddet bulunmus, ortaya birseyler cıkarmış, ona verilen cevaplarla da yazılarını kesip-biçmiş, düzenlemistir. Bu forumda sadece “Gökyüzü” ismini değil, onlarca ismi daha kullandığı sonradan forumun webmasteri tarafından açıklanmıştır; burada „İstanbul Sevi“ ile “paslaşarak” diğer forumlara da yazdığı yazılar, başka isimler altinda “Gökyüzünden ilginc bir yazı” gibi bir ön yazı ile taşınmış ve bir “yapay gündem” oluşturulmustur. Bu “yapay gündem” sonrasında ise Gökyüzü ismi “internet piyasasında” epey bir tutmus, „Sabetaycılık meselesi“, ondan sorulur gibi gösterilir hale getirilmiştir. (2)

789 numaralı bu forum, internetde İbrahim Seven ve Özcan Soysal isimli iki -eski- sosyalistin denetimindeki sitedir ve “Sabetaycılık meselesi” buralarda işlenmis, yayılmıştır. Gökyüzü uzun bir müddet buralarda yazmış, oraya asılan yazıları da toparlamıs ve “kendince” bir “yapı” oluşturmaya calısmıştır.

İşte Gökyüzünun “yok saydığı”, fakat ismini verdigi –kendi- forumundan daha büyük işler başaran bu forumdur. Ama Gökyüzü rumuzlu Rumelili İzmir çocuğu Tayfun Er bunu görmez ve “Sandal”ı öne cıkarır; cünkü orası kendisinin diğeri ise KOVULDUGU yerdir!..

Gelelim şu „intihal“ meselesine…

Gökyüzü, dediğimiz gibi, “benim yazdıklarımı çaldı” demiyor, “şu forumdan çaldı” diyor.

Pekala!

Peki kendisi nereden „intihal“ etti?..

Kendisi bütün yazdıklarını, “kendisi” mi yazdı yoksa o da bir yerlerden mi “arakladı”?..

Dergide bunun da ipucları var ve sanki “sus payı” olarak konulmus gibi de duruyor!

Gökyüzü, kendisinin de –dergide- itiraf ettigi gibi bu meseleye 2000 senesinde eğilmeye baslanmış… Bu da şunu gosterir, demek ki ondan önce bu meseleye eğilenlerin “verimlerinden” faydalanmıştır.

Kaldı ki kendisi de, “bu işi” evvela Ilgaz Zorlu’dan öğrendiğini söylüyor bahsi geçen dergide; bir de “Savaş Dost”dan bir şey (Musa Anter’i) öğrendiğini… Birbirlerinin bayağı bir reklamını da yapmadan duramıyor tabii; “İstanbul Sevi ile ayni donemde basladık. Arkadan Savaş Dost, Melih Arsun geldi. Kritik Kilim ismiyle yazan İslâmî hassasiyeti yuksek dostum da sonradan epey katkı koydu.”(3)

Buradan şunu anlıyoruz, “Sabetay meselesi”nde “patent” burada sayılan isimlerindir!!!

İste megolamania budur!

Oysa bu işe yıllarını vermiş insanlar var; en basitinden Yesevizade!.

Bunun yazdığı kitaplar –her ne kadar sonradan ‘fikirde tekamül ettiğimden bu fikirlerden dondum’ deme hastalığı olsa da onda- Yahudilik, Siyonizm, Masonluk ve Avdetîlik meselesinde epey “iş” yapmış kitaplardır.

“Bilim Araştırma Grubu”nun kısa ama öz çalışmaları da yine Masonlar ve Avdetîlik hakkında bilgi sağlamıştır.

Rahmetli Münevver Ayaşlı’nın “anı”ları da yine “dönmedir… Selaniklidir” işaretleri ile doludur.

Rahmetli Necip Fazıl’ın „Büyuk Doğu“ dergisinde yaptığı ifşaatler ve kâleme aldığı makalaler de ilk akla gelenlerdir…

Yine Mahmut Çetin’in ki, bahsi geçen dergide onunla kısa bir mülakat da yapılmış „intihal“ uzerine, yazdığı kitaplar, özellikle „Boğazdaki Aşiret“ kitabı, „soyağacı“ oluşturma işinde birinci kitapdır; Gokyüzü’nun ve „ekibin“ yazdığı kitaplar da zaten oradaki bilgiler üzerinden geliştirilerek hazırlanmıştır.

Fakat bunlar, tabii ki “tamamen Avdetîlik” mevzuuna hasredilmis yazılar değildi; bu durum ise, İslâmî bir hassasiyete dayanıyordu: Kişinin soyunu sopunu araştırarak, soyu-sopu ile yargılamak yerine FİİLÎ ile hakkında bir hükum vermek!..

Bu husus, Gökyüzü’ne ve “o takıma” TDF’de yazdığı zamanlarda da hatırlatılmış, onlar da “işin cadı avına döndürülmesine karşı olduklarını söylemişlerdi; ama sadece söylemişlerdi!. “İmam, bildiğini okumuştu!”

Bu taifede bir “aşağılık kompleksi” var.

Kemalizi kuran, teşkilatlandıran, zorbaca bir yöntem ile halkın tâbî olması için uğraşanlar; mensubu bulundukları memleketimiz (nev’i şahsına münhasır’) sol hareketini kuran, teşkilatlandıran; “dur!” denilen yere kadar muhalefet yapan, “dur!” denilen yerde de “sıraya geç Kandıralı!” komutuyla hemen “dönme cumhuriyeti”nin yanında yerini alan, “donme cumhuriyeti”nin bölgedeki destekçisi İsraile karşı tavır koyanlara karşı anında tavır koyanların da bu “Sabetayist”lerden oluştuğu bilinen bir sol harekete mensub olmanın verdiği “aşağılık kompleksi” ile hareket ettiklerinden, bu Avdetîlerin her yerde aynı güç ve kudrette olduklarını zannetme hatasına düşüyorlar!

“Bizde var da, sizde yok mu?”

Mantıkları bu olduğundan hemencecik “İslâmcılar arasındaki sabetayistler”in peşine düşüyorlar!!!

Bir kere…

Bu Avdetî cemaati, memlekette herzaman “ilerici” diye bilinen, mevcut kültüre devamlı karşı çıkmış ve ESAS bağlı oldukları kültürü yani Batı kültürünü ön plâna çıkarmaya calışmış bir grubdur! Nerde “ilerici” olan veya öyle tanıtılan varsa, „süphelenmeli” bunun için de ilk adres, sosyalist, liberalist ve kemalist kesimlerdir!

Bunların müslümanlar arasına sızma ihtimali yok mu peki?..

Tabii ki var; ama İSLÂM, KALBİN YOLUDUR ve buradaki “ilerici”ler hemencecik kendilerini ortaya koyarlar.

„Müslümanların arasına sızmış olan Avdetî tayfası“, faaliyetlerini “İslâm” adı altında yapamaz, yapmaya kalkışabilir ama kendi „sınırlı“ çevresinde, sosyetesinde kalır ve memleket sathına yayilamaz.

Evet, Bektaşîlerin, Melamîlerin, Mevlevîlerin arasına sızmış olan Avdetîlerden bahsediliyor, bunlara dair isimler de veriliyor, listeler hazırlanıyor. Fakat bu kadar “hamaratlığa” lüzum yok ki…

Kitapda ismi gecen “Isık tarikati”nın lideri H. Hilmi Isık’in kâleme aldığı “”Seadet-i Ebediyye” kitabına bakılsa, bunların nasıl “bilindikleri” ve ne kadar kaale alındıklarını göreceklerdir! (4)

Ama bu olmaz; “bizde var sizde de var!” demelidirler „aşağılık kompleksi“ buna engeldir cünkü!

İslâm’ın içindeki “yabancı unsurları” tespit etmek kolaydır; dinin hükümleri ortadadır, bu hükümler içinde yapılabilecek olanlar ve yapılamayacak olanlar, yapılması serbest bırakılmış olanlar vardır ve en önemlisi İÇTİHAT KAPISI KAPALIDIR; bu sebeble Kur’an, Tefsir ve Hadis ilimlerinde “yabancı unsurlar” ve bunlarin icatçıları kolaylıkla tespit edilebilmektedir.

1800’lu yılların ortalarından itibaren sistemli bir sekilde ortaya çıkarılan ve özellikle de İngilizlerce desteklenen, Mezheplere kayıtsızlık, Tasavvufu “arındırma” veya “Hint ve Yunan felsefesinin tesirinde” kaldığını ispatlama, Hilafet’in “”İslâmî olmadığı” cihetiyle islenen fikirler, hep yukarıda bahsettigimiz USÛLLERE çatmış ve tesiri sınırlı kalmıştır. (5)

Bunların memleketimizdeki –eski- temsilcilerinin Avdetî kökenli olmasından süphelenebilinir; ki, İslâm âleminde bir “efsane!!!” haline getirilmis olan Cemaleddin Efgani ve Muhammed Abduh ile Resid Riza’nın MASON oldukları ve bunların faaliyetlerinin İngiliz desteği ile yönnlendirildiği bilinmektedir.

İslâm âlemindeki (ve kitabda bahsedilen) bütün mendeburluklar işte bu ahmak hain üçlünün açtığı yolda oluşmuştur ve bu da zaten bilinmekte ve tespit edilmektedir.

DAHA NE YAPILSIN Kİ!

İslâmın içine sokulmaya çalışılan “yabancı unsurlar” bugun herhangi bir ilm-i hâl kitabında veya “saha araştırması” yapan kitablarda zaten yazılmaktadır; ve bunları yaparken de “bunu yapanlar Avdetîlerdir. Falanlardır, filanlardır” gibi laflar degil, tamamen ilmî kavramlar ve tespitler kullanılmaktadir; böylece YAPANDAN ziyade YAPILAN nispet alınmakta ve o yol açılmamacasına kapatılmaktadır! (6)

„Yenilen pehlivan güreşe doymaz“mış; elbette bu tipten fikirler ne kadar “gayr-i İslâmî” olduklari ortaya konulsa da destekcilerini bulmakta ve sınırlı da olsa propagandası yapılmakta ve tutmaktadır.

Peki nerede?

İlahiyat fakültelerinde, “sosyete tarikatlarında”, „radikal İslam’dan“ dönüp „sosyeteye“ girmeye çalışılan yerlerde…

Bahriye Üçok’un bile Ilahiyat Fakülte Dekanı olduğunu, şimdi parti kurmus ve “kuvvacı” geçinen Yaşar Nuri Öztürk’ün fikirlerinin yayılması için kendisine İlahiyat Fakültesi bile kurulup üc sene sadece bir koltukdan ibaret bu “fakültede” dekanlık yaptığını, konuşma ve muaşeret adabından nasipsiz Zekeriya Beyaz’ın bile “İlahiyat Fakültesi dekanı” olduğunu ve bütün bunların da DEVLET TARAFINDAN yapıldığını unutmamak lazım!

Ve sormak lazım!

Devletin yaptığı ve ehl-i sünnet yolunu SAPTIRMAKDAN başka bir gayesi olmadığı belli bu işlerden hareketle “İslâmcılar arasındaki Sabatayistler” demek ne kadar HAKLI, DOGRU ve “BİLİMSEL”DİR?!

İşte eğer Gökyüzü rumuzlu Tayfun Er isimli Rumeli gocmeni Izmirli eski sosyalist bunlara yönelik bir “”tespit”de bulunsa ve “Soner Yalçın’ın büyük sırrı” diye de bu yöndeki yanlışların üzerinde dursa, hak verirdik! Ama yaptıkları sadece PİSLİĞİ PAYLAŞAMAMAK!

Ne diyelim…

Gidin herhangi bir umûmî tuvalete, hepinize yetecek kadar kazurat var, rahat rahat, hepinize, büyün „rkibinize“ yeter de artar bile!..

Pislik için kavga etmeyin!

Ve İslâm’ı buna bulaştırmayın!

„Karanlıkları aydınlatan bir ışık“ olarak anılmak istemiyorsanız, sözüme kulak verirsiniz!

AVCI

sasmazavci@yahoo.com.my

sasmazavci@mynet.com

Notlar:

Resimde görülen sarıklı, Muhammed Abduh'dur.

1) http://f27.parsimony.net/forum67053/ adresi İnternet’de, „INTERTURK isimli forumda üzerinde hayli hayli konusulduktan sonar –ne hikmetse- bir anda kapatılıvermiştir!.

2) “Yapay gündem”in sebebi ve Gökyüzü ve “ekibinin” yaptıkları hakkında uzun uzun konuşmak gerekir. Fakat burada şunu söylemek yeterli olacaktır. Bu “ekip”, Avdetî cemaati hakkında hiç iş yapmamıştır demiyorum, demiyoruz! Elbette kitapları araştırmışlar, yazılanları derlemişler, vefat ilanlarını takip etmişler vs. Bunlar “BİZİM” için çok faydalı şeylerdir; tabiri caizdir, “BİZİM” için KÖPEK GİBİ çalışmışlardır. Fakat, bunların niyeti “Sabetay araştırması” falan değildir! Niyetleri kötüdür, bunlar da gösterilecektir. İşte eğer, gerçekten “ilmî” çalışma yapıyor olsalardı, yazımızın sonuna dogru bir “ilmî” faaliyetin nasıl olmasını gerektiğini anlattığımız kurallara riayet ederlerdi. Bunun için, yaptıklarının hepsi ÇÖPLÜKTÜR!

3) “Kritik kilim” hala TR Forum’da –değişik nicklerle- boy gosteren biridir.

4) H. Hilmi Işık’a herseyi diyebilirsiniz, ama „Avdetî“ asla; değildir çünkü… „Işık“ soyismini niye aldıklarını bile bilmezler bunlar ve sonra da „araştırmacı gasteci“ diye piyasaya çıkarlar!

5) Bu fikirleri müdafaa edenlerin hepsi Avdetîdir demek büyük bir yanlışdır. Bu fikirlerin „tekamül“ünü anlayabilmek ve „İslam’da reform/tecdid“ çığlıkları atanları teşhis etmek için, İslamî eserleri tetkik etmek gerekir. Şeyhülislam Mustafa Sabri Efendi’yi ve Necip Fazıl’ı okumak, bir fikir elde etmek için yeterlidir. Özellikle, Üstadın „Doğru Yolun Sapık Kolları“ isimli kitabına bakılmalı.

6) İşte „ilmî“ faaliyetin mantığı!..

2006-07-05T04:12:00.000-07:00

VARLIK VERGİSİ KANUNU

Cumhuriyet tarihinin tartışılan yasalarından biri olan "Varlık Vergisi", Şükrü Saraçoğlu Hükümeti tarafından 9 Kasım 1942'de TBMM'ye sevkedildi. Yasa, 11 Kasım'da Genel Kurul'da kabul edildi ve 12 Kasım 1942'de Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi. 17 Eylül 1943 tarih ve 4501 sayılı yasa ile bir kısım mükellefin vergi borçları silindi. 15 Mart 1944 tarih ve 4530 sayılı "Varlık Vergisi Bakayasının Terkinine Dair Kanun" ile o tarihe kadar tarh edilmiş, ancak tahsil edilememiş vergilerin silinmesiyle "Varlık Vergisi" uygulaması ortadan kalktı.

VARLIK VERGİSİ HAKKINDA KANUN

Kanun No : 4305
Kabul Tarihi : 11.11.1942
Resmi Gazete : 12.11.1942 - 5255

1. Verginin mevzuu

BİRİNCİ MADDE - Servet ve kazanç sahiplerinin servetleri ve fevkalade kazançları üzerinden alınmak ve bir defaya mahsus olmak üzere (varlık vergisi) adiyle bir mükellefiyet tesis edilmiştir.

İKİNCİ MADDE - Varlık vergisi aşağıda yazılı zümrelere dahil olan hakiki ve hükmi şahıslardan alınır:

A) 2395 ve 2728 sayılı kanunlarla ek ve tadilleri mucibince mükellef bulunanlar;

B) Büyük çiftçiler (Büyük çiftçiden maksat, işinin idaresine ve vüsatine halel getirmeksizin bu mükellefiyeti ifa edebilecekleri bu kanunda yazılı komisyonlarca tesbit edilenlerdir);

C) Uhdelerinde bulunan binaların ve hisseli ise hissedarlarının hisselerine düşen bir yıllık gayrisafi iradı yekunu 2 500 liradan ve arsalarının vergide mukayyet kıymetleri 5 000 liradan yukarı bulunan ve bu miktarların tenzilinden sonra mütebaki irat ve kıymetlerle bu vergiyi verebileceği komisyonlarca kararlaştırılanlar;

D) 1939 senesindenberi 2395 veya 2728 sayılı kanunlar mucibince vergiye tabi bir iş ve teşebbüsle uğraştığı halde bu kanunun neşri tarihinde işini terk, devir veya tasfiye etmiş bulunanlar;

E) Meslekleri tacir, komüsyoncu, tellal veya simsar olmadığı halde 1939 senesindenberi velev bir defaya mahsus olsa bile ticari muamelelere tavassut ederek komüsyon veyahut tavassut mukabili olarak her ne nam ile olursa olsun para veya aynıyat almış olanlar.

ÜÇÜNCÜ MADDE- İkinci maddede yazılı mükellefiyet zümrelerinden iki veya daha ziyadesine dahil olanlar bu zümrelerin her birinde ayrı ayrı mükellef tutulurlar.

Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle belediye bütçelerinden ve 3659 numaralı kanuna tabi müesseselerden tahsisat, maaş ve ücret alanlarla kadroya müsteniden yevmiye ile istihdam edilenler yalnız bu maaş, tahsisat, ücret ve yevmiyelerinden dolayı ikinci maddenin A fıkrasındaki mükellefiyete tabi değildirler.

DÖRDÜNCÜ MADDE - 1837 sayılı Bina vergisi kanununun 3 ncü ve 1833 sayılı Arazi vergisi kanununun 2 nci maddesinde sayılı bina ve arsa sahipleri, ikinci maddenin (C) fıkrasında yazılı mükellefiyetten muaf tutulur.

BEŞİNCİ MADDE - Vergi, hakiki ve hükmi şahıslar namlarına tarholunur ve eshamlı ve eshamsız şirketlerde hisseye bakılmaksızın şirketlerin menkul ve gayrimenkul varlığının tamamı üzerinden alınır.

2. Verginin miktarı

ALTINCI MADDE- Yedinci maddede yazılı komisyonlar, ikinci maddede yazılı mükelleflerin mükellefiyet derecelerini her mükellef namına 1941 yılında ve ticaretini terk, devir veya tasfiye etmiş olanlar için terk, devir veya tasfiyeye takaddüm eden son yılda tarhedilmiş veya tahakkuk ettirilmiş vergi miktarlarını; çiftçilerde mükellefin zirai vaziyetini ve gayrimenkul sahiplerinin de irat ve vergi kıymeti miktarlarını gözden geçirmekle beraber bunlarla mukayyet olmaksızın edinecekleri kanaate göre takdir ve tesbit ederler. Ancak 2395 sayılı kanunun 11 nci maddesi hükmü dairesinde kazanç beyannamelerine bilanço raptetmek mecburiyetinde bulunan anonim, komandit, limitet ve sermayesi üzerinden kazanç dağıtan kooperatif şirketlerin vergileri , 1941 takvim yılına veya ticari yılına ve ticarethanelerini terk, devir ve tasfiye etmiş olanlar da terk, devir ve tasfiyeye tekaddüm eden son seneye ait safi kazancının yüzde ellisinden aşağı ve anonim şirketlerde yüzde yetmişinden yukarı olamaz.

İkinci maddenin (B fıkrasında yazılı çiftçilerin mükellefiyetleri de varlıklarının yüzde beşini geçemez.

3. Verginin tarhı

YEDİNCİ MADDE- İkinci maddede yazılı servet ve kazanç sahiplerinin mükellefiyet derecelerini tesbit etmek üzere her vilayet ve kaza merkezinde mahallin en büyük mülkiye memurunun reisliği altında en büyük mal memurundan ve ticaret odalariyle belediyelerce kendi azaları arasından seçilecek ikişer azadan müteşekkil bir ve icabına göre mütaaddit komisyon kurulur. Ticaret odası bulunmıyan yerlerde; bu odanın seçeceği azalar yerine belediyece, hariçten ticaret ve ziraatten anlıyanlar arasından iki aza seçilir.

En büyük mülkiye ve maliye memurları bu komisyonlarda bizzat bulunmakla mükelleftirler. Ancak birden fazla komisyon kurulan yerlerde tensip edecekleri memurları tevkil edebilirler ve kendilerinde icabına göre istedikleri komisyonlarda bulunabilirler.

Komisyonların büyük çiftçileri tesbit için varacağı toplantılarda ticaret odası yerine ziraat odalarınca kendi azalan arasından ve bulunmıyan yerlerde belediyelerce hariçten ve ziraatten anlıyanlar arasından seçilecek iki aza komisyona, iştirak eder.

Komisyon kararları ekseriyetle verilir, reylerde müsavat halinde reisin bulunduğu taraf tercih edilir.

SEKİZİNCİ MADDE- Komisyonlar, şirketlerin mükellefiyetlerini tesbit ettikleri sırada şeriklerini de servetleri derecesini ve fevkalade kazançlarını, araştırarak bunların da mükellefiyetlerini takdir ederler.

DOKUZUNCU MADDE- Komisyonlar, muhtelif zümrelerin mükellefiyet derecelerini tesbit için on beş gün içinde intaç ile mükelliftirler. Bu müddet zarfında işini bitiremiyen komisyonların memur olmıyan azası değiştirilerek yerlerine son mebus intihabında müntahibisani olanlar arasından belediye reislerince seçilecek dörder zat alınmak suretiyle komisyonların azası tamamlanır.

ONUNCU MADDE - Mükelleflerin tesbiti sırasında komisyonlaca unutulmuş olanların isimleri komisyonların dağılmasından itibaren en geç iki ay içinde varidat dairelerince tesbit olunarak 7 nci madde hükmü dairesinde yeniden teşkil edilecek komisyonlara bildirilir. Komisyonlar azami, on beş gün içinde bu mükelleflerin vergi miktarlarını kararlaştırmağa mecburdurlar.

4. Verginin tebliğ ve tahsili

ONBİRİNCİ MADDE- Komisyon kararları, şehir ve kasabalarda varidat dairelerinin kapılarına ve köylerde münasip mahallere, listeler yapıştırılmak suretiyle ilan ve tebliğ olunur. . Listelerin asıldığı, gündelik gazete çıkan yerlerde gazetelerle ve gündelik gazete çıkmayan mahallerde belediye tellalları marifetiyle halka ayrıca haber verilir.

Komisyon kararları nihai ve katı mahiyette olup bunlara karşı idari ve adli kaza mercilerinde dava açılamaz. Ancak bir mükellef namına aynı mükellefiyet mevzuundan dolayı mükerrer vergi tarhedilmiş olduğu takdirde bunlardan en yüksek olanı ipka edilerek diğerleri tarhiyatı yapan komisyonların vazife gördüğü mahallerin en büyük malmemuru tarafından mükelleflerin müracaatı üzerine silinir.

ONİKİNCİ MADDE- Mükellefler vergilerini, talik tarihinden itibaren on beş gün içinde malsandığına yatırmağa mecburdurlar.

On beş günlük müddetin geçmesini beklemeden mahallin büyük malmemuru, lüzum gördüğü mükelleflerin menkul ve gayrimenkul mallariyle alacak, hak ve menfaatlerinin ihtiyaten haczine karar verebilir.

On beş günlük müddet içinde yatırılmıyan vergilerin, Tahsili emval kanununa tevfikan tahsiline tevessü edilmekle beraber vergi miktarına müddetin dolmasından itibaren birinci hafta için yüzde bir ve ikinci hafta için yüzde iki zammolunur.

Talik tarihinden itibaren bir ay zarfında borçlarını ödemiyen mükellefler borçlarını tamamen ödeyinceye kadar memleketin herhangi bir yerinde bedeni kabiliyetlerine göre askeri mahiyeti haiz olmıyan umumi hizmetlerde veya belediye hizmetlerinde çalıştırılırlar. Ancak üçüncü maddenin son fıkrasında yazılı olanlardan ikinci maddedeki mükellefiyete tabi bulunanlarla kadınların ve elli beş yaşını mütecaviz erkeklerin borçları hakkında Tahsili emval kanunu tatbik edilmekle beraber bunlar çalışma mükellefiyetine tabi tutulmıyabilirler. Bu fıkra hükmüne göre çalıştırılanlara verilecek ücretin yarısı borçlarına mahsup olunur.

Çalışma mecburiyetinin tatbik tarzı Hükümetçe hazırlanacak bir talimatname ile tayin olunur.

Birinci fıkrada yazılı on beş günlük müddet içinde vergilerini vermiyen mükellefler, aynı müddet zarfında vergileri miktarınca Hazine bono ve tahvilatı veya banka teminat mektubu tevdi ettikleri takdirde bu mükellefler hakkında Tahsili emval kanununun ve çalışma mecburiyetinin tatbiki bir ay müddetle geri bırakılabilir.

ON ÜÇÜNCÜ MADDE - Kollektif ve komandit şirketlere ait vergilerin icabı halinde ortakların ve komanditlerin şahsi mallarından istifası hususunda da Tahsili emval kanunu hükümleri tatbik olunmakla beraber ortak ve komanditeler çalışma mecburiyetine de tabi tutulabilirler ve on ikinci maddenin ikinci fıkrası hükmü bunlar hakkında da tatbik olunur.

Bu madde ile on ikinci maddede yazılı karar ve muameleler kati olup bunlara karşı idari ve adli kaza mercilerinde dava açılamaz.

ON DÖRDÜNCÜ MADDE - Varlık vergisiyle mükellef tutulanların ikametgahlarında, gerek kendilerine ve gerek karı veya kocalarına veya kendileriyle birlikte oturan usul ve füruu ile kardeşlerine ait dükkan, mağaza, depo, ambar, fabrika ve imalathanelerde veya bunlara benzer yerlerde bulunan bütün menkul mallarla tapuda veya vergide bunlardan herhangi biri namına kayıtlı olan gayrimenkul mallar bu kanun mucibince alınacak vergi ve zamların kanuni teminatı hükmünde olup bu malların satılmasında da Tahsili emval kanunu hükümleri tatbik olunur. Verginin teminatını teşkil eden bumallardan mükellefin kendisine veya karı ve kocasına ait olanlar hariç olmak üzere diğer mallar üzerine komisyonlarca verginin takdir ve tesbiti tarihinden itibaren bir sene zarfında ayrıca haciz konmadığı takdirde bu mallar üzerindeki teminat hükmü sona erer.

Mükelleflerin zilyetliği altında veya yukarıda yazılı mahallerde bulunan menkul mallara müteallik satış, temlik ve rehin iddiaları muteber sayılmaz ve bu nevi mallar hakkında dermeyan olunacak istihkak iddiaları dinlenemez.

Bu kanunun neşrinden mukaddem başlamış olan ve bir ilama veya bu hüküm ve kuvvette noterlikçe tanzim edilmiş mukaddem tarihli resmi bir senede müstenit olmıyarak yapılmış bulunan takip neticesinde icra dairelerince konulmuş olan ihtiyati ve icrai hacizler bu teminat hükmüne halel vermez. Bu hacizler ancak vergi alacağının tahsilinden sonra bir bakiye kaldığı takdirde bu kısım hakkında infaz olunur.

Gayrimenkullerin satışında bunların varlık vergisi mükellefiyeti ile ilişiği olmadığı alakalı varidat dairesince tasdik edilmedikçe tapu daireleri tescil yapamaz. Yapılan tesciller hükümsüz sayılır.

6. Müruruzaman

ON BEŞİNCİ MADDE - 9 ve 10 ncu maddelerde yazılı müddet ve şartlar içinde tarh edilmeyen vergiler, bu müddetler geçtikten sonra yeniden tarh ve tahsil edilemez.

Bu kanun mucibince tahakkuk ettirilmiş olan vergiler 1943 mali yılından itibaren beş yıl sonra tahsil olunamaz. Verginin tahsili için yapılacak her nevi takip muameleleri, müruruzamanı keser.

7. Mer'iyet maddeleri

ON ALTINCI MADDE - Bu kanun neşri tarihinden muteberdir.

ON YEDİNCİ MADDE - Bu kanunun hükümlerini yürütmeğe İcra Vekilleri Heyeti memurdur.

11 teşrinisani 1942

2006-07-02T01:47:00.000-07:00

"DEVRİMCİ YAHUDİLER-2" !!!!

İbranî asıllı "devrimci" siyasetcilerden ikisi daha...
SSCB'yi yıllarca yöneten, birçok katliama imza atan Brejnew; gerçek ismi Leonid Brezhnev GOLDSTEIN! Brejnev, resimde görüldüğü üzre, J. Carter'la "dudaktan" öpüşme "atack"ında!!!














Primakov, Madeleine Allbright ile...
Allbraight'in tam ismi MADELEINE ALLBRAIGHT KORBER,
Eugeni Primakov'un tam ismi ise PINHAS FILKENSTEIN'dir.

("marangoz" tarafından gönderilmiştir.)

2006-07-02T01:15:00.000-07:00

"DEVRİMCİ YAHUDİLER"!

Heryerde "Yahudi-İbranî" arayanlar, ozellikle de İslâm'ın içinde bu işe başvuranlar, acaba kendi saflarındakileri niye görmezler?!
Buyrun iki Yahudi!
Hem de "devrimci" olanından...

Mao ve Che Guevera.
Guevera'nin gerçek ismi de Guevara
LYNCH'dir.

Fidel Castro ve David Rockefeller.

Fidel Castro'nun asil ismi de Fidel castro RUZ'dur.

("Marangoz" tarafından gönderilmiştir.)

2006-07-02T01:04:00.000-07:00

300'LER KOMİTESİ

("marangoz" tarafından gönderilmistir.)

2006-06-29T17:11:00.000-07:00

YAHUDİLERİN "SÜRGÜN" ÇİZELGESİ






Year and region where Jews have been expelled since 250 A.D.


YEAR . . . . . . . . . . . . . . . . . . PLACE

250 - - - - - - - - - - - - - - - - - Carthage
415 - - - - - - - - - - - - - - - - - Alexandria
554 - - - - - - - - - - - - - - - - - Diocese of Clement (France)
561 - - - - - - - - - - - - - - - - - Diocese of Uzzes (France)
612 - - - - - - - - - - - - - - - - - Visigoth Spain
642 - - - - - - - - - - - - - - - - - Visigoth Empire
855 - - - - - - - - - - - - - - - - - Italy
876 - - - - - - - - - - - - - - - - - Sens
1012 -- - - - - - - - - - - - - - - - Mainz
1182 -- - - - - - - - - - - - - - - - France
1182 -- - - - - - - - - - - - - - - - Germany
1276 -- - - - - - - - - - - - - - - - Upper Bavaria
1290 -- - - - - - - - - - - - - - - - England
1306 -- - - - - - - - - - - - - - - - France
1322 -- - - - - - - - - - - - - - - - France (again)
1348 -- - - - - - - - - - - - - - - - Switzerland
1349 -- - - - - - - - - - - - - - - - Hielbronn (Germany)
1349 -- - - - - - - - - - - - - - - - Saxony
1349 -- - - - - - - - - - - - - - - - Hungary
1360 -- - - - - - - - - - - - - - - - Hungary
1370 -- - - - - - - - - - - - - - - - Belgium
1380 -- - - - - - - - - - - - - - - - Slovakia
1388 -- - - - - - - - - - - - - - - - Strasbourg
1394 -- - - - - - - - - - - - - - - - Germany
1394 -- - - - - - - - - - - - - - - - France
1420 -- - - - - - - - - - - - - - - - Lyons
1421 -- - - - - - - - - - - - - - - - Austria
1424 -- - - - - - - - - - - - - - - - Fribourg
1424 -- - - - - - - - - - - - - - - - Zurich
1424 -- - - - - - - - - - - - - - - - Cologne
1432 -- - - - - - - - - - - - - - - - Savoy
1438 -- - - - - - - - - - - - - - - - Mainz
1439 -- - - - - - - - - - - - - - - - Augsburg
1442 -- - - - - - - - - - - - - - - - Netherlands
1444 -- - - - - - - - - - - - - - - - Netherlands
1446 -- - - - - - - - - - - - - - - - Bavaria
1453 -- - - - - - - - - - - - - - - - France
1453 -- - - - - - - - - - - - - - - - Breslau
1454 -- - - - - - - - - - - - - - - - Wurzburg
1462 -- - - - - - - - - - - - - - - - Mainz
1483 -- - - - - - - - - - - - - - - - Mainz
1484 -- - - - - - - - - - - - - - - - Warsaw
1485 -- - - - - - - - - - - - - - - - Vincenza (Italy)
1492 -- - - - - - - - - - - - - - - - Spain
1492 -- - - - - - - - - - - - - - - - Italy
1495 -- - - - - - - - - - - - - - - - Lithuania
1496 -- - - - - - - - - - - - - - - - Naples
1496 -- - - - - - - - - - - - - - - - Portugal
1498 -- - - - - - - - - - - - - - - - Nuremberg
1498 -- - - - - - - - - - - - - - - - Navarre
1510 -- - - - - - - - - - - - - - - - Brandenberg
1510 -- - - - - - - - - - - - - - - - Prussia
1514 -- - - - - - - - - - - - - - - - Strasbourg
1515 -- - - - - - - - - - - - - - - - Genoa
1519 -- - - - - - - - - - - - - - - - Regensburg
1533 -- - - - - - - - - - - - - - - - Naples
1541 -- - - - - - - - - - - - - - - - Naples
1542 -- - - - - - - - - - - - - - - - Prague & Bohemia
1550 -- - - - - - - - - - - - - - - - Genoa
1551 -- - - - - - - - - - - - - - - - Bavaria
1555 -- - - - - - - - - - - - - - - - Pesaro
1557 -- - - - - - - - - - - - - - - - Prague
1559 -- - - - - - - - - - - - - - - - Austria
1561 -- - - - - - - - - - - - - - - - Prague
1567 -- - - - - - - - - - - - - - - - Wurzburg
1569 -- - - - - - - - - - - - - - - - Papal States
1571 -- - - - - - - - - - - - - - - - Brandenburg
1582 -- - - - - - - - - - - - - - - - Netherlands
1582 -- - - - - - - - - - - - - - - - Hungary
1593 -- - - - - - - - - - - - - - - - Brandenburg, Austria
1597 -- - - - - - - - - - - - - - - - Cremona, Pavia & Lodi
1614 -- - - - - - - - - - - - - - - - Frankfort
1615 -- - - - - - - - - - - - - - - - Worms
1619 -- - - - - - - - - - - - - - - - Kiev
1648 -- - - - - - - - - - - - - - - - Ukraine
1648 -- - - - - - - - - - - - - - - - Poland
1649 -- - - - - - - - - - - - - - - - Hamburg
1654 -- - - - - - - - - - - - - - - - Little Russia (Beylorus)
1656 -- - - - - - - - - - - - - - - - Lithuania
1669 -- - - - - - - - - - - - - - - - Oran (North Africa)
1669 -- - - - - - - - - - - - - - - - Vienna
1670 -- - - - - - - - - - - - - - - - Vienna
1712 -- - - - - - - - - - - - - - - - Sandomir
1727 -- - - - - - - - - - - - - - - - Russia
1738 -- - - - - - - - - - - - - - - - Wurtemburg
1740 -- - - - - - - - - - - - - - - - Little Russia (Beylorus)
1744 -- - - - - - - - - - - - - - - - Prague, Bohemia
1744 -- - - - - - - - - - - - - - - - Slovakia
1744 -- - - - - - - - - - - - - - - - Livonia
1745 -- - - - - - - - - - - - - - - - Moravia
1753 -- - - - - - - - - - - - - - - - Kovad (Lithuania)
1761 -- - - - - - - - - - - - - - - - Bordeaux
1772 -- - - - - - - - - - - - - - - - Deported to the Pale of Settlement
                                   (Poland/Russia)
1775 -- - - - - - - - - - - - - - - - Warsaw
1789 -- - - - - - - - - - - - - - - - Alcace
1804 -- - - - - - - - - - - - - - - - Villages in Russia
1808 -- - - - - - - - - - - - - - - - Villages & Countrysides (Russia)
1815 -- - - - - - - - - - - - - - - - Lubeck & Bremen
1815 -- - - - - - - - - - - - - - - - Franconia,Swabia & Bavaria
1820 -- - - - - - - - - - - - - - - - Bremen
1843 -- - - - - - - - - - - - - - - - Russian Border Austria & Prussia
1862 -- - - - - - - - - - - - - - - - Area in the U.S.
                                   under Grant's Jurisdiction
1866 -- - - - - - - - - - - - - - - - Galatz, Romania
1880s - - - - - - - - - - - - - - - - Russia
1891 -- - - - - - - - - - - - - - - - Moscow
1919 -- - - - - - - - - - - - - - - - Bavaria (foreign born Jews)
1938-45 - - - - - - - - - - - - - - - Nazi Controlled Areas
1948 -- - - - - - - - - - - - - - - - Arab Countries

("marangoz" tarafından gönderilmiştir.)